ਹੇਲਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਦਰ੍ਥਂ ਪਠਿਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਨਾਰਦੇਨ ਪੁਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੬.੫੨.
ਉਸ ਮਕਸਦ ਲਈ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਆषਾਢੀਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਮਾਘੀਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਆਸ਼ਾੜ, ਕਾਰਤਿਕ, ਮਾਘ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ—
ਆਜਨ੍ਮਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਂ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ—
ਰੁਦ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਨਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਰੁਦਰਾਵਰਤ ਜਾ ਕੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ—
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਮਹਾਯੋਗਿਪੁਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕਪਿਲਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਹਿਤਾਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਉਥੇ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
षਡਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਯੋਗਿਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਪੇਦ੍ਵਾ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਤਰੁਦਰੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੀਤਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨृਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦਾ ਜਾਂ ਨੱਚਦਾ ਹੈ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਭਵਃ ੬.੫੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿ ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਂਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰਕੋਟੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਬਾਵੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਭੂਤਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਗਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਯੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਤੀਤਾਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੱਸ ਪਿਛਲੇ, ਦੱਸ ਅਗਲੇ ਪਿਉ-ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਆਪ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਤਤ੍ਰ ਪੀਠਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉਥੇ ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਦਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਯੋ ਵਾ ਉਪਵਾਸਪਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਃ ਕਿਂ ਵृਥਾ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਜਪੈਰ੍ਨਿਯਮੇਨ ਵਾ
ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦਾ, ਵਿਅਰਥ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਜਾਂ ਜਪ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਗਰ੍ਤਾ ਸੁਵਿਪੁਲਾਕਾਰਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੌਦਾਸੋ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ੬.੫੩.
ਉਥੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਸੌਦਾਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਜਾਤਾ ਤਦਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਵਾਪਰਿਆ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ ਮਹੀਪਾਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਭੂਯੋ ਭ੍ਰੂਣਗਰ੍ਤਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਤੇ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਭ੍ਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਲੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਗਿਆ?
ਤਦਾ ਸ ਲਜ੍ਜਯਾਵਿष੍ਟੋ ਲਿਂਗਾਭਾਵਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਵਿਪੁਲਾਂ ਗਰ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਬਣਾਈ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਜਾਤਾ ਗਰ੍ਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਖੱਡ ਉਥੇ ਬਣ ਗਈ।
ਆਸੀਨ੍ਮਿਤ੍ਰਸਹੋਨਾਮ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਥੇ ਮਿਤ੍ਰਸਹਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ।