ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੬.੫੧.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਦृष੍ਟਿਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੌ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇऽਗਸ੍ਤ੍ਯਕੁਣ੍ਡਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਗਸਤਿਆ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਾਸਿ ਵੈ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਉਥੇ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਚ੍ਛਿਲਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੱਥਰ ਹੈ।
ਸਦਾ ਮਹਾਨਦੀਤੋਯਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ ਨृਣਾਮ੍ ੬.੫੨.
ਉਹ ਪੱਥਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵਹਤੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਤੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਚਿਤਾ ਭਸ੍ਮਨਿ ਗੋष੍ਪਦਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਤਾ ਦੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਉਥੇ ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵੋਤ੍ਤਰਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਹੈ।
ਮਹਾਯੋਗਿਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ,
ਤਤਃ ਕੌਤੂਹਲਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂਪੂਰ੍ਵਮਹਂਪੂਰ੍ਵਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਹਰਮ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਤੋ ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਯੋਗਿਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਦੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ—
ਹੇਲਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਦਰ੍ਥਂ ਪਠਿਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਨਾਰਦੇਨ ਪੁਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੬.੫੨.
ਉਸ ਮਕਸਦ ਲਈ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਆषਾਢੀਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਮਾਘੀਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਆਸ਼ਾੜ, ਕਾਰਤਿਕ, ਮਾਘ ਅਤੇ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ—
ਆਜਨ੍ਮਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਂ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ—
ਰੁਦ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਨਰੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਰੁਦਰਾਵਰਤ ਜਾ ਕੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ—
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਮਹਾਯੋਗਿਪੁਰੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕਪਿਲਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਹਿਤਾਗ੍ਨਯੇ
ਜੋ ਉਥੇ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
षਡਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਹਾਯੋਗਿਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਪੇਦ੍ਵਾ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਤਰੁਦਰੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—