ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ਵਤ੍ਸਰੇਣ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤਪਸੀਕ ਲੋਕ ਸਾਲ ਭਰ ਵਿਚ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਮਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਾਪਿਤਂ ਪਯਸਾ ਸਦਾ ੬.੫੧.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਗੋਕੁਲਂ ਚ ਸਖੀਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਂ ਚ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ, ਸਖੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਲਿਆਈ।
ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਕਰ੍ਮਪ੍ਰਸਕ੍ਤੇਨ ਭੋਗਾਸਕ੍ਤੇਨ ਨਂਦਿਨਿ
ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਨੰਦਿਨੀ,
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮੇ ਮੁਨਿਨਾ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਤਤ੍ਕृਤੇ ਮੁਖ੍ਯਂ ਵਿਧਾਯਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸ੍ਵਲ੍ਪੈਰੇਵ ਦਿਨੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਦੀਪਕਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੮੮ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ, ਨੱਚਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੬.੫੧.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਦृष੍ਟਿਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੌ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇऽਗਸ੍ਤ੍ਯਕੁਣ੍ਡਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਗਸਤਿਆ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਾਸਿ ਵੈ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਉਥੇ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਚ੍ਛਿਲਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੱਥਰ ਹੈ।
ਸਦਾ ਮਹਾਨਦੀਤੋਯਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ ਨृਣਾਮ੍ ੬.੫੨.
ਉਹ ਪੱਥਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵਹਤੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਤੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਚਿਤਾ ਭਸ੍ਮਨਿ ਗੋष੍ਪਦਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਤਾ ਦੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਉਥੇ ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵੋਤ੍ਤਰਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਹੈ।
ਮਹਾਯੋਗਿਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ,
ਤਤਃ ਕੌਤੂਹਲਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਭ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂਪੂਰ੍ਵਮਹਂਪੂਰ੍ਵਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਹਰਮ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਏਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਤੋ ਯਸ੍ਤਂ ਮਹਾਯੋਗਿਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੋਗੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤਦੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ—