ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕੁਰੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਿਆ ਕਰ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੇ ਨਖਾਯੁਧ ੬.੫੧.
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਨਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸਾ ਧੇਨੁਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਯਾਥ ਵਨਾਂਤਿਕੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਕੋਲ—
ਸੋऽਪਿ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਪਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਦਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਂ ਸਹਿਤੈਃ ਸੁਤੈਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਛਿਨ ਲਏ ਗਏ।
ਨृਪਃ ਕਲਸ਼ਨਾਮਾਹਂ ਹੈਹਯਾਨ੍ਵਯਸਂਭਵਃ
ਮੈਂ ਕਲਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ ਤੇ ਹਿਹਯ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੇਨੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨਾਹਂ ਨਂਦਿਨੀ ਯਦਾ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਨੰਦਿਨੀ ਹਾਂ।'
ਸਾ ਨੂਨਂ ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਜ੍ਞਾਤਾ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਤਤੋ ਮਯਾ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੂੰ ਨੰਦਿਨੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਭੂਯਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਫੇਰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਪਰਤ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨਂਦਿਨ੍ਯੁਵਾਚ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨੰਦਿਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ਵਤ੍ਸਰੇਣ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤਪਸੀਕ ਲੋਕ ਸਾਲ ਭਰ ਵਿਚ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਮਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਾਪਿਤਂ ਪਯਸਾ ਸਦਾ ੬.੫੧.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਗੋਕੁਲਂ ਚ ਸਖੀਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਂ ਚ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਝੁੰਡ, ਸਖੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਲਿਆਈ।
ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮੁਖਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਕਰ੍ਮਪ੍ਰਸਕ੍ਤੇਨ ਭੋਗਾਸਕ੍ਤੇਨ ਨਂਦਿਨਿ
ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਨੰਦਿਨੀ,
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮੇ ਮੁਨਿਨਾ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਤਤ੍ਕृਤੇ ਮੁਖ੍ਯਂ ਵਿਧਾਯਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸ੍ਵਲ੍ਪੈਰੇਵ ਦਿਨੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਦੀਪਕਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੮੮ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ, ਨੱਚਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੬.੫੧.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਤਿ ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਦृष੍ਟਿਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੌ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇऽਗਸ੍ਤ੍ਯਕੁਣ੍ਡਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਗਸਤਿਆ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਾਸਿ ਵੈ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਉਥੇ ਕਪਿਲਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਤਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ,