ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਿष੍ਠਾਤ੍ਰ ਗੋਕੁਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਰ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਮਮ ਜੀਵਂ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਸੁਭਿਰਾਤ੍ਮਨਃ ੬.੫੧.
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਵੇਂਗਾ?
ਅਪਸ਼੍ਚਿਮਮਿਦਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾਤृਸਂਦਿष੍ਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁੱਤ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਆਖਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਵਨੇ ਪੁਤ੍ਰ ਮਾ ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਪੁੱਤ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮੇਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮਟਵੀਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼ਂਤੇ ਲੋਭਮੋਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰਂਭਾਤ੍ਪੁਰੁषੋ ਵਧ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਲੋਭ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਤੇ ਗਲਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ।
ਆਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਪ੍ਰਯ ਤ੍ਨਤਃ
ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕਰੀਂ।
ਵਿषਮਸ੍ਥਂ ਤृਣਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਂ ਕਥਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕ ਤ੍ਵਯਾ
ਪੁੱਤ, ਜੋ ਘਾਹ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਖਾਂ।
ਏਵਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵਤ੍ਸਮਵਲਿਹ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਨੂੰ ਚਾਟਦੀ ਰਹੀ।
ਤਤਃ ਸਖੀਜਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਗਤਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ, ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਂਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾऽਰਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਂਵਾਲੀਆਂ।
ਬਹੁਲੇ ਚਂਪਕੇ ਦਾਮੇ ਵਸੁਧਾਰੇ ਘਟਸ੍ਰਵੇ ੬.੫੧.
ਚੰਪਕ ਦੇ ਘਣੇ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਦੀਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ।
ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਧੇਨਵੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਗੋਕੁਲਾਂਤਿਕੇ ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਨਿਜਯੂਥਸ੍ਯ ਭ੍ਰਮਂਤੀ ਨਾਤਿਦੂਰਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਧੀਆਂ ਜੋ ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖਲੋਤੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਕੋਲੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਗਹਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਨਂ ਮਾਨੁषਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ, ਜਿਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਸੁਤਸਂਭਾषਣਾਯ ਚ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ।
ਦृष੍ਟਃ ਸਂਭਾषਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਾਸਿਤਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਹਿ ਸਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਮਿਲਿਆ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਭਵਤੀਨਾਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਅਣਜਾਣੀ ਚੋਂ ਜਾਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੀ ਕੀਤਾ।
ਅਨਾਥੋ ਹ੍ਯਬਲੋ ਦੀਨਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਪੋ ਮਮ ਬਾਲਕਃ
ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਅਸਹਾਇ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਮਾਣੋऽਸਮੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵ੍ਰਜਮਾਨੋऽਨ੍ਯਗੋਕੁਲੇ
ਅਜਾਣੀ ਥਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਦੂਜੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੱਘ ਖਲੋਤਾ ਹੈ।
ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨੂਨਂ ਯੇਨ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਸਿ
ਤੈਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵੇਲੇ ਦਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇੰਝ ਚੱਲ ਪਈਂ।
ਨ ਨਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਜਾਤਿਰ੍ਨ ਵਿਵਾਹਕਾਲੇ ੬.੫੧.
ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਬੋਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਨਾਂ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ, ਨਾਂ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਦੋषੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਲਈ ਉਥੇ ਨਾ ਜਾ, ਏਹ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਾਣਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਨ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਜਾਂ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਲੋਕੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਧਰਮ ਵੀ ਸੱਚ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣਵੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਲਿਃ ਪਾਤਾਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਬਲੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਯਃ ਸ੍ਵਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਨ ਕਰੋਤਿ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਕਿਹਾ ਹੋਇਆ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਦੋਖੀ ਹੈ।
ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਸਿ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍
ਤੂੰ ਸੱਚ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਜੋ ਛੱਡਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਆਖੀਏ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨ ਸ਼ੋਚ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਕਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚੱਲ ਪੈ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।