ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਗਾਮ ਨਿਜਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨष੍ਟਸ੍ਮृਤਿਸ੍ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਂਤੂਨ੍ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਮਂਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਤਂ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਸ਼੍ਰੀਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਕਲਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨੇ ਕਲਸ਼ਨृਪਤੇਰ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਤ੍ਵਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਕਲਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਕਲਸ਼ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਬਾਘ ਬਣਨ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਵਾਲਾ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਰੂਪਸ੍ਯ ਕਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਾਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ—
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਨਨ੍ਦਿਨੀਨਾਮ ਧੇਨੁਃ ਪੀਨਪਯੋਧਰਾ
ਉਥੇ ਨੰਦਿਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਥਣ ਪੂਰੇ ਤੇ ਫੂਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਥ ਸਾ ਨਿਜਯੂਥਸ੍ਯ ਸਦਾਗ੍ਰੇ ਤृਣਵਾਂਛਯਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰਹਿੰਦੀ, ਘਾਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ—
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸੁਮਹਤ੍ਪਯਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਤਾਂ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਦਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਧੋਣੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਿਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬਾਘ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਆਯਾਤਾ ਪਤਿਤਾ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਆਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਗੋਕੁਲੇ ਬਦ੍ਧਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਲਘੁਵਤ੍ਸਕਮ੍ ੬.੫੦.
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ—
ਅਦ੍ਯੈਕਾਹਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਾਨਨੇ ਜਨਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯੇਨ ਸਤ੍ਯੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ੍ਨਪਨਾਯਾਹਮਾਗਤਾ
ਅੱਜ ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਆਈ ਹਾਂ,
ਏਵਂ ਸਾ ਕਰੁਣਂ ਯਾਵਨ੍ਨਨ੍ਦਿਨੀ ਵਿਲਪਤ੍ਯਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ,
ਤਸ੍ਮਾਦਿष੍ਟਤਮਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਮਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕृਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖਾਤਰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਸ਼ਿਵਾਰ੍ਚਨਕृਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮਮ ਜਾਤਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਤ੍ਸੋ ਮੇ ਗੋਕੁਲੇ ਬਦ੍ਧਃ ਸ੍ਮਰਮਾਣੋ ਮਮਾਗਮਮ੍
ਮੇਰਾ ਵੱਛਾ ਗੋਸ਼ਾਲੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਲਪਾਮਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਂਚ ਮਹਾਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਾਂ ਸਦ੍ਯਃ ਸੁਤਵਤ੍ਸਲਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਭੂਯਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਰ੍ਯਾਸਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਉਥੇ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤਾਨਾਕਰ੍ਣਯ ਮੇ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਤਤੋ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰ ॥ ੬.੫੦.
ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਲੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਵਂਚਨੇ
ਜੋ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਨਾਨਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਦਿਵਾਮੈਥੁਨਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਰਜਸ੍ਵਲਾਨੁਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਨਗ੍ਨਸ਼ਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੰਗੇ ਸੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਾਨਾਂ ਚ ਕृਤਘ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਨ ਜਾਂ ਉਪਕਾਰ ਭੁੱਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਗੋਕਨ੍ਯਾਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਦੂषਕਾਨਾਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਗਾਂਵਾਲੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਜਤ ਲੁੱਟਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਵृਥਾਪਾਕਪ੍ਰਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਵृਥਾਮਾਂਸਾਸ਼ਿਨਾਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਜਾਂ ਲਾਹੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,