ਰਾਜਸੂਯਕृਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਸਦਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਾਡਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਰ੍ਜਾਯਤੇ ਯਜ੍ਞਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਕਰਦੀਕृਤੈਃ
ਉਹ ਯਜਨ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਾਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਿਨਂ ਮਾਂ ਤੇ ਵਾਰਯਂਤਿ ਹਿਤੈषਿਣਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਰਾਜਸੂਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਖਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੋऽਪਿ ਲਬ੍ਧਵਰੋ ਭੂਪਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤੇਨ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੌ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਯਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਪੂਜਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਂਚਮੀ ਦਿਨੇ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋऽਭੀष੍ਟਂ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ੋਦ੍ਧਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਰੈਵਾਸ੍ਤਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੋ ਹ੍ਰਦਤੀਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਓਥੇ ਹੀ, ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਃ ਕਲਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕਲਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਸੀਤ੍ਕਲਸ਼ੋਨਾਮ ਯਦੁਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਸ਼ਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਮੁਨਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਆਏ।
ਅਥੋਤ੍ਥਾਯ ਨृਪਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਰਣੌ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ।
ਇਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਮੀ ਪੁਤ੍ਰਾ ਇਮਾ ਨਾਰ੍ਯ ਇਦਂ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਰਾਜ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਪਤਨੀਆਂ, ਤੇ ਇਹ ਧਨ—'
ਗृਹਾਗਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵ੍ਰਤਿਨੇऽਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਾਯ ਚ
'—ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵ੍ਰਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਹੈ।'
ਨ ਮੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਧਨੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਨਂ ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਮਸ੍ਤਿ ਗृਹੇ ਨृਪ ੬.੪੯.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ—
ਅਨ੍ਨਂ ਭੋਜ੍ਯਕृਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਉਸ ਨੇ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ ਤਥਾ ਮਾਂਸਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਲਵਣਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਥੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਆਦਲੇ ਪਕਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਖਾਣੇ, ਅਤੇ ਨਮਕ ਤੇ ਹੋਰ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਸ ਵੀ ਸੀ।
ਅਥਾਸੌ ਬੁਭੁਜੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਿੱਚ, ਖਾਣ ਲੱਗਾ।
ਅਥ ਤृਪ੍ਤੇਨ ਮਾਂਸਸ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੇਨ ਰਸੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਰੱਜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੁਜਾ-ਜਨ ਨੇ ਮਾਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਂਸਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਭਂਗਃ ਕृਤੋ ਮਮ
'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਸ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਤਃ ਸ ਭੂਪਤਿਰ੍ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਵ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਣ੍ਠਸ੍ਯ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਮੁਨੇ
'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁੱਕੀ ਗਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮੇ ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਤਸ੍ਯ ਚ
'ਇਸ ਲਈ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਂਤੇ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੋਦ੍ਭਵਸ੍ਯ ਚ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ—
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਾਂਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ੬.੪੯.
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਣष੍ਟਂ ਮੇ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਚਤੁਰਮਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵਰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦੀਨਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਦੋषਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ—
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।