ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮਮ ਸਾ ਦਯਿਤਾ ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ—
ਮਾ ਨਾਥ ਕੁਰੁ ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਯਂ ਧਨਲੋਭਤਃ ੬.੪੭.
ਹੇ ਨਾਥ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਮਲ ਨਾ ਵੇਚੋ।
ਉਪਵਾਸੋ ਬਲਾਜ੍ਜਾਤਃ ਸਸ੍ਯਾਭਾਵਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਫਸਲ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਪਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਭਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਿਵਾ ਸਰਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਥੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਪੂਜਯਾਮੋऽਧੁਨਾ ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਤੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪੀਡਯਾ ਸਮਾਯਾਤਾ ਨੈਵ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਥਂਚਨ
ਭੁੱਖ ਦੀ ਪੀੜਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤੇ ਰਵਿਮਂਡਲੇ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ—
ਅਥ ਸਾ ਦਯਿਤਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤਦਾਦਾਯ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਹਂ ਜਾਤਃ ਕਾਂਤੀਨਾਥੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਾਂਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਾਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨਿਜਂ ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨ ਕੇ ਸਵਯੰਵਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਜਾਗਰਮ੍ ੬.੪੭.
ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਰਾਤ ਮਨਾਈ ਗਈ।
ਅਨਯਾ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ—
ਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਯਾ ਤ੍ਵੇष ਸ ਤਦਾ ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰ ਲਏ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਧੁਵਾਦਾਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜਪ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਮਹਾਕਾਲਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਭੁਵਿ
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਵਯਂ ਨृਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਦ੍ਧਰ੍षਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦਨੈਃ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਯੌ ਹृष੍ਟਃ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ॥ ੬.੪੭.
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ, ਰਾਜਾ ਉੱਠਿਆ, ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਹਾਨ੍ਤਂ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਹਾਕਾਲਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਰਮੋ ऽਸ੍ਤਿ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਸਮਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤੇਨ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਤਨਯਃ ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਨਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਪੈਂਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਰੋਗ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਣਵੇਲੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਕਾਲਵਰ੍षੀ ਸਦਾ ਮੇਘਃ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਚੁਰਾਣਿ ਚ
ਮੇਘ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਰਸਦੇ ਸਨ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹੋਦੀਆਂ ਸਨ।
੨ ਦਂਡਸ੍ਤਤ੍ਰਾਭਵਦ੍ਵਾਸ੍ਤੌ ਗृਹਰੋਧੋऽਕ੍ਸ਼ਦੇਵਨੇ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਚੋਰੀ, ਘਰ ਵਿਚ ਕੈਦ ਜਾਂ ਜੂਏ ਲਈ ਹੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।