ਏਵਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਕਮਲ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਯਤਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਹਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ ਅਗ੍ਰਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰ੍ਜਪਗੀਤਪਰਾਯਣੈਃ ॥ ੬.੪੭.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਜਪ ਤੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਕੇ ਨृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਗੀਤਮਨ੍ਯੇ ਜਪਂ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਯਾ ਪृष੍ਟਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਜਾਗਰੋऽਤ੍ਰ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਥੇ ਇਹ ਜਾਗਰਣ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਤੇਨੋਕ੍ਤਮੇष ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਜਾਗਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਤਿਥਿਰ੍ਨਾਮ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਪੁਣ੍ਯਦਾ ਪਰਾ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਅੱਜ ਵੈਸਾਖੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰੀਖ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮਹਾਕਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤਿ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਮੇ ਯਚ੍ਛ ਮੂਲ੍ਯਮਾਦਾਯ ਭਦ੍ਰਕ
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਮਲ ਲੈ ਲਓ, ਭਾਵੇਂ ਮੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਤੋऽਵਧਾਰਿਤਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਮਯਾ ਸੁਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਦਨ੍ਯਦੇਹਾਂਤਰੇ ਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਕਂਠੇਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ
ਮੇਰੀ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਕਲੀਫ ਚੁੱਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਮਾਨਸ੍ਯ ਮਮ ਸਾ ਦਯਿਤਾ ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ—
ਮਾ ਨਾਥ ਕੁਰੁ ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਵਿਕ੍ਰਯਂ ਧਨਲੋਭਤਃ ੬.੪੭.
ਹੇ ਨਾਥ, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਕਮਲ ਨਾ ਵੇਚੋ।
ਉਪਵਾਸੋ ਬਲਾਜ੍ਜਾਤਃ ਸਸ੍ਯਾਭਾਵਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਫਸਲ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਪਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਭਾਭ੍ਯਾਂ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਿਵਾ ਸਰਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਉਥੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਪੂਜਯਾਮੋऽਧੁਨਾ ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਤੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪੀਡਯਾ ਸਮਾਯਾਤਾ ਨੈਵ ਨਿਦ੍ਰਾ ਕਥਂਚਨ
ਭੁੱਖ ਦੀ ਪੀੜਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤੇ ਰਵਿਮਂਡਲੇ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ—
ਅਥ ਸਾ ਦਯਿਤਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤਦਾਦਾਯ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਹਂ ਜਾਤਃ ਕਾਂਤੀਨਾਥੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਾਂਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਾਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨਿਜਂ ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨ ਕੇ ਸਵਯੰਵਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦਸ੍ਯ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਜਾਗਰਮ੍ ੬.੪੭.
ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਰਾਤ ਮਨਾਈ ਗਈ।
ਅਨਯਾ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ—
ਕृਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਯਾ ਤ੍ਵੇष ਸ ਤਦਾ ਰਾਤ੍ਰਿਜਾਗਰਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੀਤੀ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰ ਲਏ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਧੁਵਾਦਾਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜਪ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਮਹਾਕਾਲਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਭੁਵਿ
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਵਯਂ ਨृਪ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।