ਮਂਕਿਰ੍ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਨਂ ਯਯੌ
ਮੰਕੀ ਨੇ ਵੈਰਾਗ ਲੈ ਕੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸ਼ਂਕਰਃ 7.3.25.
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੋਂ ਲੰਘਿਆ।
ਸ ਦृष੍ਟਃ ਸਹਸਾ ਤੇਨ ਪਿਂਡਾਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਪਿੰਡਾਰਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਨ ਵृਥਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰੋ ਮੇ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਓ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯਥਾ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਵਿਭੋ ਨਾਨ੍ਯਨ੍ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਮੈਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਰੋ, ਪ੍ਰਭੂ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਏਤਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਂ ਤੀਰ੍ਥ ਮਮ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਸਿਧ੍ਯਤੁ
ਇਹ ਪਿੰਡਾਰਕ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।
ਏਤਤ੍ਪਿਂਡਾਰਕਂਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਮਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਥਾਂ ਪਿੰਡਾਰਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਹਮਤ੍ਰ ਮਹਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਮਤੇ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਨਿਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸਾਂਗਾ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਣਗੇ, ਉਹ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਂਕਿਃ ਪਿਂਡਾਰਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਮੰਕੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਚਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਿषੀਦਾਨਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 7.3.25.
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਣ੍ਡੇ ਪਿਂਡਾਰਕਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਾਰਕ ਤੀਰਥ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਪੱਚਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਨਖਲਂਨਾਮ ਪਰ੍ਵਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ
ਉਥੇ ਕਨਖਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਾऽਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ, ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਅਚੰਭਤ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਮਹੀਪਾਲ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਨਖਲਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਕਨਖਲਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਪਤਿਤਂ ਤੋਯੇ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਸੀ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਤਂ ਚ ਦੇਸ਼ਮਪਸ਼੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਪਤਿਤਂ ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਚ ਲਬ੍ਧਂ ਕਥਂਚਨ
ਜੋ ਸੋਨਾ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਨਾਤ੍ਰ ਨਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੇ ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਜਾਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਯਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੋਨਾ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾ ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਤਥੈਵਾਕਲ੍ਪਿਤਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਨਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥ 7.3.26.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਗਿਣਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਨਾ ਮਾਪਿਆ ਜਾਵੇ ਉਹ ਵੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸਂਖ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਰਤੀ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਾਕਾਸ਼ਾਦੁਤ੍ਥਿਤਾਂ ਨृਪ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬੋਲੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਸਮਾਗਤਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਫਿਰ, ਸੰਤੋਖ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿਤਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਦਇਆ ਸੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸ ਦਾਨਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਾ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਗ੍ਰਹੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਉਥੇ, ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ऋषਯੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁष੍ਟਿਂ ਯਾਂਤਿ ਮਹੋਰਗਾਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।