ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੁਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੀਨਾਨ੍ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਂਤ੍ਰਿਣਃ
ਫਿਰ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਤਿ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਤਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ—
ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਮਾਦਾਯ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਸ ਨਦੀਤਟਾਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਦਧਤੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਕਮਲਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਤਥਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵ੍ਯਵਾਰਿਪ੍ਰਪੂਰਿਤਮ੍
ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਮੇਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਲਾਪृष੍ਠੇ ਤਾਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ੬.੪੬.
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਚਕਾਰ ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸਦਸਦ੍ਦੇਵਿ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਬਨ੍ਧਮੋਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਪਦਮ੍
ਹੇ ਮਾਤਾ! ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਝੂਠ, ਜੋ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰੂਪੇਣ ਤ੍ਵਂ ਜਨਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
ਭਕ੍ਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਤ੍ਵਮੇਕਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ! ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਣ, ਧੀਰਜ, ਅਕਲ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਟਿਰ੍ਵਪੁਃ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਿਭਾਵਰੀ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਤੋਖ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੋਹਣਪ, ਪਿਆਰ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਹੋ।
ਲਜ੍ਜਾ ਸ਼ਾਂਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਗੌਰੀ ਚ ਰੋਹਿਣੀ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਲਾਜ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਯਾਦ, ਚੁਸਤਾਈ, ਮਾਫੀ, ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਹੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਵਿਨਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕਦ੍ਰੂਰ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਸ਼ਿਵਾ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਵਿਨਤਾ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਕਦਰੂ, ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਹੋ।
ਬਲਾਨਾਡੀ ਤੁष੍ਟਿਕਾष੍ਠਾ ਰਸਨਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਾਕਤ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਨਸ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ, ਡੌਲ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਹੋ।
ਇਂਗਿਤਂ ਨੇਂਗਿਤਂ ਤਚ੍ਚ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਤੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ ੬.੪੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ! ਜੋ ਇਸ਼ਾਰਾ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦੇ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਯਕ੍ਸ਼ਗੁਹ੍ਯਕਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਵਿਨਾਯਕਾਃ
ਯਕ੍ਸ਼, ਗੁਪਤ ਜੀਵ, ਭੂਤ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕ—all ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਰਚਨਾ ਹਨ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਬਹੁਤ੍ਵਾਦ੍ਯੇ ਨ ਮਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਹਰਂਤੁ ਦੇਵਤਾਃ ਪਾਪਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾऽਪਿ ਚ
ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਜੇਕਰ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸਾ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਭੂਭੁਜਾ ਤੇਨ ਭਾਰਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਤੇਨਾਸ਼ੁ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਅਤ੍ਰਾਰ੍ਚਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ੍ਮਿ ਨ੍ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਇਥੇ ਇਸ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਰਾਧਯੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗਤ੍ਰਸ੍ਥਾਂ ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਅ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾऽਤ੍ਰ ਸਲਿਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਦਾ ਇਥੇ ਮੌਜੂਦ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਵਾਂਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹਰ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਟਿਕ ਗਈ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਰੂਪਣੀ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਾਂ ਪੂਜਯਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ੬.੪੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ,
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਤਃ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,