ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਮਧ੍ਯਮੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਮੱਧਲੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੇਹੇषੁ ਪਾਤਕਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਪ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾਕਰਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਤਮੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪੁਰੁषੋ ਭੁਵਿ ੬.੪੫.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ,
ਕਿਂ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਹੋਮੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਉਪਕਾਰ,
ਯਦ੍ਯੇषਾ ਭਾਰਤੀ ਸਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਮੁਦੀਰਿਤਾ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਕਹੀ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ?
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੁਵਾਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ,
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਦਾ ਮੇ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ.
ਤਦਤ੍ਰ ਦਿਵਸੇ ਵਾਸੋ ਮਮ ਭੂਮਿਤਲੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ.
ਤਤ੍ਕਥਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਤੀਰ੍ਥੇਸ਼ ਤ੍ਵਾਮਤ੍ਰੈਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ?
ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਾਣੀ ਤਾਰਾ ਗਗਨਗੋਚਰਾ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਵਨਾਦਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੁੰਡ ਹਨ.
ਊਰ੍ਧ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤृਤੀਯਕੇ
ਪਹਿਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ,
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੬.੪੫.
ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੱਧਲਾ ਕੁੰਡ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਏਤੈਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨੈਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰ.
ਤਾਦृਸ਼ੈਃ ਕਮਲੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਐਸੇ ਕਮਲ ਖੜੇ ਹਨ.
ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਕਾਰਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ.
ਤਤਃ ਸ਼ਾਕੈਸ਼੍ਚ ਮੂਲੈਸ਼੍ਚ ਨੀਵਾਰੈਃ ਫਲਸਂਯੁਤੈਃ
ਫਿਰ, ਸਾਕ, ਜੜਾਂ, ਤੇ ਨਿਵਾਰ ਤੇ ਫਲਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੀਰਸ੍ਥੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਾਂਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ.
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਵਦਾਸ਼ੁ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਜੋਗ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਲਦੀ ਦੱਸ.
ਤਦਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਮਲਂ ਜਲਮਧ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਮਲ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇਂऽਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ
ਉਸ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ੬.੪੫.
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ,
ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਮृਗਯਾਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਹਤ੍ਵਾ ਮृਗਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ, ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ,
ਸਿਂਹਾਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਵृਕਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿਂਸਾਨਾਰਣ੍ਯਚਾਰਿਣਃ
ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਭੇਡੀਆਂ — ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ,
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦ੍ਰੁਮੋਪਾਂਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਇਕ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਰਵਤੀਰ੍ਯ ਤੁਰਂਗਮਾਤ੍
ਉਹ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤੋਯਾਤ੍ਕਮਲਂ ਤਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਕਮਲ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪਦ੍ਮਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਕਮਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।