ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਪੋਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਤਪ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਅਦ੍ਯੇਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗਸਂਯੁਤਾ ਆਦ੍ਯਂ ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਂ ਦੂਰੇ ਨ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਧੁਨਾ
ਅੱਜ ਕਾਰਤਿਕੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਸ਼ਕਰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਇਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਹੀ ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵੇषਯਾਮਾਸ ਪੁष੍ਕਰਾਣਿ ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਲਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ੬.੪੫.
ਜਲ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਿਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਤਤਃ ਮਧ੍ਯਮਾਦ੍ਯੋਜਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਕਨਿष੍ਠਾਦਰ੍ਧ ਯੋਜਨਮ੍
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ; ਮੱਧਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਤੋਂ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ।
ਪਾਵਯਂਤਿ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਤੀਰਥ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲੈਰਪਿ
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਪਃ
ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਮਧ੍ਯਮੇ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਮੱਧਲੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੇਹੇषੁ ਪਾਤਕਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਾਪ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾਕਰਕਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਤਮੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪੁਰੁषੋ ਭੁਵਿ ੬.੪੫.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ,
ਕਿਂ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਹੋਮੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਹੁਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਉਪਕਾਰ,
ਯਦ੍ਯੇषਾ ਭਾਰਤੀ ਸਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਮੁਦੀਰਿਤਾ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਕਹੀ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ?
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੁਵਾਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ,
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਦਾ ਮੇ ਗਗਨੇ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ.
ਤਦਤ੍ਰ ਦਿਵਸੇ ਵਾਸੋ ਮਮ ਭੂਮਿਤਲੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਪੱਕਾ ਹੈ.
ਤਤ੍ਕਥਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਤੀਰ੍ਥੇਸ਼ ਤ੍ਵਾਮਤ੍ਰੈਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਹੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ?
ਤਦੋਤ੍ਥਿਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਾਣੀ ਤਾਰਾ ਗਗਨਗੋਚਰਾ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਤਾਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਵਨਾਦਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੁੰਡ ਹਨ.
ਊਰ੍ਧ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤृਤੀਯਕੇ
ਪਹਿਲੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਪਾਸੇ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ,
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੬.੪੫.
ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੱਧਲਾ ਕੁੰਡ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਏਤੈਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨੈਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰ.
ਤਾਦृਸ਼ੈਃ ਕਮਲੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਐਸੇ ਕਮਲ ਖੜੇ ਹਨ.
ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਕਾਰਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ.
ਤਤਃ ਸ਼ਾਕੈਸ਼੍ਚ ਮੂਲੈਸ਼੍ਚ ਨੀਵਾਰੈਃ ਫਲਸਂਯੁਤੈਃ
ਫਿਰ, ਸਾਕ, ਜੜਾਂ, ਤੇ ਨਿਵਾਰ ਤੇ ਫਲਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੀਰਸ੍ਥੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਾਂਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ.
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਵਦਾਸ਼ੁ ਨਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਜੋਗ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਲਦੀ ਦੱਸ.