ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਤਾਵਦਹਨ੍ਯਹਨਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਦਸ਼ਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ੬.੪੧.
ਫਿਰ, ਦਸਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਂਗਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੁ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਲੈਂਦੇ ਪਏ ਸਨ।
ਤਤੋ ਵੇਦੋਦ੍ਭਵੈਃ ਸੂਕ੍ਤੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਥੇ, ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥੋਤ੍ਥਾਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬਲਸੂਦਨਮ੍ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਇਹਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉਠੇ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।'
ਅਜੇਯਃ ਸਂਗਰੇ ਦੇਵੈਸ੍ਤੇਨਾਹਂ ਵਿਜਿਤੋ ਰਣੇ
'ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਹਾਂ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਹੈ।'
ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕृਤਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਧੁ ਸੂਦਨ
'ਹੁਣ, ਮਧੂ ਨਾਸਕ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਟਿਕ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਯਂਯਾਵਤ੍ਕੁਰੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤਪੋ ਮਹਤ੍
'ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ।'
ਯੇਨ ਤੇ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਾਸਵ ੬.੪੧.
'ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਤਦ ਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
'ਉਸ ਦੈਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।'
ਚਿਰਂ ਮਨਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
'ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ।'
ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
'ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਕਸ਼ੇਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਬਾष੍ਕਲੇਰ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਯਾਦ੍ਭੀਤਾਃ ਕਥਂਚਨ
ਬਾਸਕਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
'ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਖੁਦ ਉਥੇ ਜਾ।'
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾऽऽਸ਼੍ਰਮਾਨ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਂ ਤਤ੍ਰ ਸਾਗਰਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਚਕਾਰ ਸ਼ਯਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਉਥੇ, ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਛੋਣਾ ਲਾਇਆ।
ਅਥਾषਾਢਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਿਵਸੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਬਾष੍ਪਵ੍ਯਾਕੁਲ ਲੋਚਨਮ੍ ॥ ੬.੪੧.
ਫਿਰ, ਆਢਾੜ੍ਹ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਭਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਤੀਵ ਦਯਿਤਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਜਲ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਾਵਨ੍ਮਾਸਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੋ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਛੋਣਾ ਪਾ ਕੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ ਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਨ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਦਿਵਸੇ ਹਰਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਮਦੀਯਂ ਸੁਰਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮੁਮੋਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਪਿ ਸਹਿਤਸ੍ਤੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਇੰਦਰ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਚਕਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚਾਪਿ ਬਾष੍ਕਲਿਸ੍ਤੇਨ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇਣ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਬਾਸਕਲੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸ ਚਕਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਦਾਨਵਾ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ ੬.੪੧.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਗਤਸਂਸ਼ਯਾਃ ੪੧ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਮਰਾਰਯਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਹਿ ਉਠੇ: 'ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ!'