ਏਤੇ ਮਦਾਵਲਿਪ੍ਤਾਨਾਮੇਤ ਏਵ ਸਤਾਂ ਦਮਾਃ
ਇਹ ਹੀ ਸਤਜਨਾਂ ਦੀ ਨਮਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇऽਪਿ ਹਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮਦਾ ਏਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਹੜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ,
ਸਦਾ ਸੌਹृਦਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਿਤਰੋऽਪਿ ਸੁਤੈਃ ਸਹ
ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਗੋ ਵਿਪ੍ਰ ਆਸੀਦ੍ਵृਦ੍ਧਤਮਃ ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਗਚ੍ਛਂਤਮਪਮਾਨਿਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ।
ਅਥਾਸਾਦ੍ਯ ਗਤਂ ਦੂਰਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਚ ਸਃ ੬.੩੭.
ਉਹ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ ਮੁਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤੈਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਚਨਂ ਤਵ
ਇਹ ਲੋਕ ਪਾਠ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਹਰ੍ਮ੍ਯਕृਤੇ ਤਵ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਹਰ੍षਸਂਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁਤਾਬਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਅਥ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੁਸ਼ੀਲੇਨ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣ ਗਏ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਸੁਸ਼ੀਲ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕੋਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਸ਼ੀਲਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੁਜਨਮ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁਸ਼ੀਲ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਬਾਹ੍ਯ ਏਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।
ਏषੋऽਪਿ ਤਾਪਸੋ ਦੁष੍ਟੋ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ॥। ਨੈਵ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਇਹ ਤਪਸੀ ਵੀ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਦੇ ਕਾਮਯਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਥਾ ਕੀਰ੍ਤਿਕृਤਾਂ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਾਮ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏष ਦੁਃਸ਼ੀਲਸਂਜ੍ਞੋ ਵੈ ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੬.੩੭.
ਇਹ ਤੇਰਾ ਨਾਮ 'ਦੁਸ਼ੀਲ' ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੰਦ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸੌਹृਦਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਤਰਤਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇषੋऽਪਿ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਕੋਪਭਾਕ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਦ ਆਤਮਾ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਃਸ਼ੀਲੋऽਪਿ ਬਹਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਦੁਸ਼ੀਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇऽਪਿ ਯੇ ਜਾਤਾਸ੍ਤੇ ਬਾਹ੍ਯਾਃ ਸਂਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਾਹਰਲਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਸ਼ੀਲਂ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਲੋ ਚਨਃ
ਦੁਰਵਾਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ੀਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਮਮ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਤ੍ਪੁਰਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕृਤੇ ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ,
ਨਿਘ੍ਨਂਤੋ ਵਾ ਸ਼ਪਂਤੋ ਵਾ ਵਦਂਤੋ ਵਾਪਿ ਨਿष੍ਠੁਰਮ੍ ੬.੩੭.
ਚਾਹੇ ਮਾਰਨ, ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਬੋਲਣ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤੈਰ੍ਮੇਨੇ ਯ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਜਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ,
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਾਭੂਤਿਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਤ੍ਸਹੇਤ ਵੈ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਹਾਰ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।