ਅਗਮ੍ਯਂ ਮਨਸਾ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਵਰੁਣਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਜੋ ਥਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤੇਨੈਵ ਚਾਥ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇऽਪਿ ਦਾਨਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਹਤਾਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹ ਦਾਨਵ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕਰਕੇ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ,
ਤੇषਾਂ ਮਂਤ੍ਰਯਤਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਯੈ ਚ ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਪਰਾਯਣਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਹੜੇ ਤਪੱਸਵੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਰੁਣਾਲਯਾਤ੍
ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਯਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਰਂ ऽਪ੍ਯੁਤ੍ਸਵੋऽਥਵਾ
ਜਿਥੇ ਜਿਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਯਜਨਾ, ਸਮੂਹਿਕ ਕਰਮ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦਾ,
ਤੈਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਮਖਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ ੮- ਸਹਸ੍ਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਦীক্ষਿਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਗਏ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਹਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ੬.੩੫.
ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਮਸ੍ਤਂ ਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਤਹ—
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਯਨਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਮਹੀ ਤਲੇ
ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਪਂਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਭਾਜਨਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦੇ,
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਭਾਗਵਿਨਾਕृਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਛਿਨ ਗਏ ਸਨ,
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਤਂ ਵਧਾਯ ਸੁਰਵਿਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਣ।
ਤਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਨਾਸ਼ਾਯ ਮਂਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਪਾਏ ਸੋਚੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਵਿਨਾ ਨੈष ਸ਼ੋषਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸਾਗਰਃ
ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਬਿਨਾ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਕਦੇ ਸੁੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ ਚ ਸਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਚ ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ ੬.੩੫.
ਉਹ ਵੀ, ਆਏ ਹੋਏ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰ੍ष ਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮੇਧ੍ਯਮਪਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਇਹ ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਦਤ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸਂਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤੇऽਧੁਨਾ
ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ ਜੋ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।
ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਿਘ੍ਨਂਤਿ ਸ਼ੁਭਕਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਓਟ ਲੈ ਕੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਭੇ ਨਾਸ਼ਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਨਾਸ਼ੋ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਜਦ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਤੇ ਗੋਚਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦृष੍ਟੇਰ੍ਦਾਨਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਕਿਹੜੇ ਬੰਦੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਾਨਵ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ?
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਅਹਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਾਗਰਮ੍
ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੈਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਜਤ ਹਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਯੂਯਂ ਯਾਤਿ ਹਿ ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਹਲਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਸਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋषਿਤੇ ਵਰੁਣਾਲਯੇ
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਦ ਵਰੁਣ ਦਾ ਘਰ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ,
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਨਿਕੇਤਨੇ ੬.੩੫.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।