ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਯਾ ਗਿਰਿਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਮੇਰੋਰ੍ਮੁਨਿਸਤਮ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੁਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਸਤੇ,
ਸਾਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੋਪਾਯੈਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਨਿਵਾਰਯ
ਮਨਾਉਣ ਆਦਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਅਹਂ ਤੇ ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਰ੍ਧਮਾਨਂ ਕੁਲਾਚਲਮ੍
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਧ ਰਹੇ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਤਃ ਸ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇ ਨ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦੀਧਿਤਿਃ
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਤੇਜ਼ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋऽਪਿ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਂਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਅਗਸਤ ਵੀ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੋਲੇ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਨੇ ਜਾਤਾਦ੍ਯ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੱਖਣ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਂਧ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਂਧਿਆ ਜੋ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋऽਪਿ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਂਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ੬.੩੩.
ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਵੀ, ਉਸਦੇ ਦੱਖਣੀ ਛੋਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇਓ,
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭੀਤੋ ਨਗੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਪਰਬਤ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਐਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਸੋऽਪਿ ਤੇਨੈਵਮਾਰ੍ਗੇਣ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਉਸੇ ਰਾਹੀਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ।
ਅਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਨੀਯ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਓਥੇ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦੀ ਧਿਤੇ
ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਦ੍ਵਚਨਾਦ੍ਭਾਨੋ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਸਿਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਭਾਨੂ, ਮਾਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ,
ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਉਹ ਲਿੰਗ ਮੈਂ ਆਪ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੂਜਾਂਗਾ।
ਯੋऽਨ੍ਯੋ ਹਿ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਜੇਹੜਾ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੬.੩੩.
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ ਸੁਰਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਪੀਤਃ ਪਯਸਾਂਨਿਧਿਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਤੂੰ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਤਜ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੂਤ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸਂਭੂਤਾਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਵੀਰ੍ਯੋਤ੍ਸਾਹਪ੍ਰਣਾਸ਼ਕਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਐਸੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਪੀਡਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਏਤਦੀਸ਼ਾਨ ਦੈਤੇਯੈਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਰਿਪੀਡਿਤਮ੍ ਅਦ੍ਯੈਵ ਤੈਃ ਸਮਂ ਦੇਵ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਧਰਾਤਲਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਦੈਤ ਦੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਅੱਜ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ।
ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਅਥ ਤੇ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਸ- ਮਾਗਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ,
ਤਤੋऽਭਵਨ੍ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਕਾਲਪ੍ਰਭੋਨਾਮ ਦਾਨਵੋ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ, ਕਾਲਪ੍ਰਭੂ ਨਾਂ ਦਾ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੱਸ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ:
ਮੁਂਚ ਵਜ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪੌਰੁषਮ੍ ੬.੩੪.
ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਸੁੱਟ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਗਦਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀਂ ਮੁਮੋਚ ਸਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਤਯਾ ਹਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸਂਜ੍ਞੋ ਰੁਧਿਰਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਸ ਗਦੇ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ।