ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤ ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਵਣਮਾਸਸ੍ਯ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ, ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ,
ਕਨ੍ਦਮੂਲਫਲੈਃ ਸ਼ਾਕੈਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਕੰਦ-ਮੂਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ੴ ਅਤ੍ਰਯੇ ਨਮਃ ੴ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਨਮਃ ੴ ਗੌਤਮਾਯ ਨਮਃ ੴ ਜਮਦਗ੍ਨਯੇ ਨਮਃ ਗृਹ੍ਣਂਤ੍ਵਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਃ
ਓਮ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਘਿਆ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਸੂਤਜ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋषਧਿਕ੍ਸ਼ਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤੋ ਲੋਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ੍ਥਿਸ਼ੇषਾ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸਿਰਫ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਮਾਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਰਾਃ
ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨ੍ਯਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਯਾਜਕੈਰਪਿ ੬.੩੨.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਰੈਵ ਸਸ੍ਯਂ ਵਾਪਿ ਕਥਂਚਨ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫਸਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ,
ਏਵਮਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਯੇ ਜਾਤੇ ਪੀਡਿਤੇ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ,
ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਰੁਂਧਤੀ ਸਤੀ
ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਕਸ਼ਯਪ ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸਨ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਜਮਦਗਨੀ ਅਤੇ ਸਤੀਆਰੁੰਧਤੀ,
ਅਥ ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਚਂਡਾਭੂਤ੍ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਸੇਵਕਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵृषਾਦਰ੍ਭਿਮਹੀਪਤੇਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਦਰਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਦृष੍ਟੋ ਮृਤਕੁਮਾਰਕਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਤ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅਪਚਨ੍ਯਾਵਦਗ੍ਨੌ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਃ
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਮਾਂਸਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵੱਡੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਹਂ ਸਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ਯਵਾਨਪਿ ੬.੩੨.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਨਾਜ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭੂਪਾਲਾ ਦਾਪਤ੍ਕਾਲੇऽਪਿ ਨੋ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਲੋੜ ਵੇਲੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਮਾਂਸਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਵੱਡਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੇ ਪਾਪ ਲਈ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ।
ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਸਭ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਲਓ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਸ ਦੂਰਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕृਤਿਭਿਰ੍ਨृਪ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਦਸ਼ਸੂਨਾਸਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੀ ਦਸ਼ਚਕ੍ਰਿਸਮੋ ਧ੍ਵਜੀ
ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜੋ ਝੰਡਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਰਥਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਦਸ਼ਸੂਨਾਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੁਲ੍ਯੋ ਰਾਜਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ
ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਦਾਨ ਲੈਣਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਰੌਰਵਾਦਿषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਸ ਪਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਯਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮੋ ਨ ਤੇ ਧਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਤੇਰਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗੇ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੁਮਾਰਂ ਤਂ ਮृਤਂ ਤਮਪਿ ਭੂਮਿਪਮ੍
ਉਹ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤੋऽਤਿਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ ੬.੩੨.
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਡਾਂਟਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਵਰ੍ਣਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਵਿਧਾਯੋਦੁਮ੍ਬਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਹਿਰੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਉਦੁੰਬਰਾ ਫਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।