ਤਤੋ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨਾਗ-ਸਰੋਵਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਨਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ੬.੩੧.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਨਾਗ ਤੀਰਥ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਂਚਮੀਦਿਨੇ
ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਜਾਤਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਭੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਨਾਗ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ—
ਤਥਾ ਯੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਦੋषਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਭੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਂਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੇ ਸਮਾਹਿਤੈਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਵਿਨਿਹਤਾ ਗੋਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਰਪਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਉਹ ਦਬੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਸੁਵਿਖ੍ਯਾਤ ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋ-ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਵਣਮਾਸਸ੍ਯ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ, ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ,
ਕਨ੍ਦਮੂਲਫਲੈਃ ਸ਼ਾਕੈਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਕੰਦ-ਮੂਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ੴ ਅਤ੍ਰਯੇ ਨਮਃ ੴ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਨਮਃ ੴ ਗੌਤਮਾਯ ਨਮਃ ੴ ਜਮਦਗ੍ਨਯੇ ਨਮਃ ਗृਹ੍ਣਂਤ੍ਵਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮृषਯਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਃ
ਓਮ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ ਜਮਦਗਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਘਿਆ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਸੂਤਜ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋषਧਿਕ੍ਸ਼ਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤੋ ਲੋਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ੍ਥਿਸ਼ੇषਾ ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸਿਰਫ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਮਾਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕਲਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਰਾਃ
ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨ੍ਯਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਯਾਜਕੈਰਪਿ ੬.੩੨.
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਯਾਜਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਰੈਵ ਸਸ੍ਯਂ ਵਾਪਿ ਕਥਂਚਨ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫਸਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ,
ਏਵਮਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਯੇ ਜਾਤੇ ਪੀਡਿਤੇ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ,
ਅਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਰੁਂਧਤੀ ਸਤੀ
ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਕਸ਼ਯਪ ਜੋ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸਨ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਜਮਦਗਨੀ ਅਤੇ ਸਤੀਆਰੁੰਧਤੀ,
ਅਥ ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਚਂਡਾਭੂਤ੍ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਸੇਵਕਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵृषਾਦਰ੍ਭਿਮਹੀਪਤੇਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਦਰਭੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਦृष੍ਟੋ ਮृਤਕੁਮਾਰਕਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਤ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅਪਚਨ੍ਯਾਵਦਗ੍ਨੌ ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਃ
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਮਾਂਸਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਵੱਡੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਹਂ ਸਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਵ੍ਰੀਹੀਨ੍ਯਵਾਨਪਿ ੬.੩੨.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਨਾਜ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭੂਪਾਲਾ ਦਾਪਤ੍ਕਾਲੇऽਪਿ ਨੋ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਲੋੜ ਵੇਲੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।