ਅਥ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਪृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕਿਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਤਵਾਂਤ੍ਯਜਜਨੋਚਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਕਿਂ ਸ਼ਾਪਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਜੋ ਚੁਹੜਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੁਆਦਾ ਕਰਦਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਲੱਗਿਆ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਂ?"
ਯੇਨੈਵਂ ਕੁਰੁषੇ ਕਰ੍ਮ ਗਰ੍ਹਿਤਂ ਚਾਂਤ੍ਯਜੈਰਪਿ ਵਿष੍ਣੁਸੇਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਹੈਹਯਾਨ੍ਵਯਸਂਭਵਃ
"ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਚੁਹੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ? ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁਸੇਨ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।"
ਸੋਹਮਾਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨ ਉਪਾਗਤਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍॥੬.੩੧.
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਥਾऽਸਾਧ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਂ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸੋऽਤ੍ਰ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਨਾਗ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਤਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ।
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ ਏਵਂ ਕੁਰੁ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇऽਹਂ ਤੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਦੇਵਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪ ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਸ਼ਰਾਧ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਖਾਣ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।"
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਦਿ ਭਵਾਨਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਭੋਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋ—
ਮਯੈਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੀ।
ਭੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ੬.੩੧.
ਉਥੇ ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਇਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ-ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਰ੍ਹृष੍ਟਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਨਾਮ ਨਗਰੀ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟੇ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇਕ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਯਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਮਸ੍ਤਵਿषਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਗਰੀ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਸ੍ਵਂ ਦੇਸ਼ਂ ਹਰ੍षਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਸੋऽਪਿ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪੁਰਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਨਾਗਹ੍ਰਦੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨਾਗ-ਸਰੋਵਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਨਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਏਤਦ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ੬.੩੧.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਨਾਗ ਤੀਰਥ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਂਚਮੀਦਿਨੇ
ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਜਾਤਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਭੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਨਾਗ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ—
ਤਥਾ ਯੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਦੋषਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਭੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਚ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਂਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੇ ਸਮਾਹਿਤੈਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਵਿਨਿਹਤਾ ਗੋਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਰਪਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਉਹ ਦਬੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।