ਨ ਹਿ ਮਾਂਸਂ ਤृਣਾਤ੍ਕਾष੍ਠਾਦੁਪਲਾਦਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਮਾਸ਼ ਘਾਹ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਏਤਦੇਵ ਹਿ ਦृष੍ਟਾਂਤਂ ਮਾਂਸਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਜਨੇ
ਇਹੀ ਉਦਾਹਰਨ ਮਾਸ਼ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮੌਪਮ੍ਯੇਨ ਭੂਤਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਂਡਿਤੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਹਂਤਾ ਚੈਵਾਨੁਮਂਤਾ ਚ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਜੋ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਵੇਚਦਾ ਜਾਂ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ—
ਧਨੇਨ ਕ੍ਰਯਕृਦ੍ਧਂਤਿ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚ ਖਾਦਕਃ
ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯੋ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ—
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਹਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਏਕੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤਪਸ੍ਤਪਤਿ ਦੁਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਔਖੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਮਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਮਪਿ ਮਾਨਵਃ ੬.੨੯.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ—
ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ਤਸੇਵਿਤਃ
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮਮ ਸੂਤਜ
ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਗੀਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤੇ ਤਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦੁਃਖਂ ਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਹਂ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਲਾਪਾਨਨੇਕਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਅਹੋ ਮਯਾ ਨृਸ਼ਂਸੇਨ ਬਹਵਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਹਤਾਃ
ਹਾਏ, ਮੇਰੀ ਨਿਰਦਯਤਾ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਹਿਂਸਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਿ ਨਰਾਃ ਸੁਖਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਜੋ ਵੀ ਸੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਅਧੁਨੈਕੋऽਹਮੇਕਾਹਮੇਕੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤੌ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ।
ਪਾਂਸੁਨਾ ਸਮਵਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਗਾਰਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਃ ੬.੨੯.
ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਨੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਯਾ ਸੂਤਕੁਲੋਦ੍ਵਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ,
षਡਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਅਯੁਤਂ ਪ੍ਰਜਪਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਮੇ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਸਂਜਾਤਂ ਯੌਵਨੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਥਿਰਤਾ ਤੇ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਆ ਗਈ।
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਾਪਰਾਂਤੇ ਹ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮੈਂ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯਾ ਸੂਤਜ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਹੇ ਸੂਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਥੋਂ ਸੁਣ ਲੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਚ੍ਛृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਨਂ ਸਦਾ ਜਪ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਦਾ ਜਪਿਆ ਕਰ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁੱਖ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ
ਹੇ ਸੂਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਅਨਪਤ੍ਯਤਯਾ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਲੰਮਾ ਲੰਘ ਗਿਆ।