ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਦ੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਪ ਸ੍ਥਾਨਾਦਸ੍ਮਾਜ੍ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਸੱਪਾ, ਤੂੰ ਇੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਦੁਃਖਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਤ੍ਰ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ 'ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਪਤ੍ਵਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸੱਪ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਤ੍ਸੋਨਾਮ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਮ
ਵਤਸਨ ਹੀ ਉਹ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ ਸਰ੍ਪੋ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧृਕ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਸੱਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯੇਨ ਨੋ ਜਾਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਿਯਲੋਪਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?
ਅਥੋਵਾਚ ਸ ਮਾਂ ਭੂਯਃ ਸੋਤ੍ਸੁਕਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਚੈਤਚ੍ਛਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਿਮਾਨੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਮਾਨ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕੀਦੀ।
ਸ਼ੈਵਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਨृਣਾਮਸ਼ੁਭਹਾਰਕਃ ॥ ੬.੨੯.
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭਤਾਵਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਯਦ੍ਯਦ੍ਵਾਂਛਸਿ ਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚ ਜੋ ਚਾਹਵੇਂਗਾ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਯਾ ਹਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਚ੍ਛਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇऽਨ੍ਯੋ ਨਰੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਦੂਜਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਕੁਰੁਤੇऽਨ੍ਯੋ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਕੋਈ ਹੋਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਾਕਾਸ਼ਸ਼ਾਯੀ ਚ ਹੇਮਂਤੇ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯਃ
ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਛਤ ਹੇਠਾਂ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਕੋਈ ਹੋਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਦਾ ਚੈਕੋ ਗਯਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਂ ਦਦਾਤ੍ਯੇਕਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਨਿਹਿਤ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ ੬.੨੯.
ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮੇ ਸੋਮਗ੍ਰਹੇऽਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੋਮਨਾਥਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਸੋਮਨਾਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ਼੍ਚਣ੍ਡੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦਯਨੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਨਰਃ
ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਏਕਚੰਡੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭृਗੁਪਾਤਂ ਪਤੇਦੇਕਃ ਕੇਦਾਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਰੀषਂ ਸਾਧਯੇਦਨ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮਾਦਿਤਃ
ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ ਕਰੀਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵ ਸਂਗਪਰਿਤ੍ਯਾਗਂ ਕृਤ੍ਵੈਕੋ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਜਾ ਜੰਮਿਆ।
ਅਹਿਂਸਾ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਰ੍ਵਵੇਦੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਹਿਂਸਕਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਯੋ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਸੁਨਿਰ੍ਦਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਕੇ ਅਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਚਰਾਚਰਾਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਮਭਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੬.੨੯.
ਪਰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਰ੍ਗਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਂਗਾਸਮਾ ਨਦੀ
ਭਰਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਰਿਆ ਨਹੀਂ।