ਕृਤਘ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਵ੍ਰਤਭਂਗੇਨ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਨਿਂਦਯਾਪਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਮृष੍ਟਮਾਂਸਾਸ਼ਿਨਾਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛੇਦ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ਼ਲ੍ਯਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਰੁੱਖ ਕੱਟਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਖਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਪਾਖਂਡਿਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ ੬.੨੯.
ਜੋ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਮਾਂਸਮਦ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਿਟਭੋਜਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਮृषਾਵਾਦਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਰਂਧ੍ਰਾਵਲੋਕਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਧਾਨ੍ਯਸਂਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਆਖੇਟਕਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਾਸ਼ਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਲ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇषਣਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਮਧੁਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਲੈਣ ਲਈ ਭੇਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਵੇਚ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਅਦृष੍ਟਦੇਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਵਿਵਾਦੇ ਪृਚ੍ਛਮਾਨਾਨਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤੇਨ ਜਲ੍ਪਤਾਮ੍
ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਵੇਲੇ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਪੱਖਪਾਤ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਦਯਾਨਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕਠੋਰ ਤੇ ਮੰਦ-ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਾਪਸਂਗਿਨਾਮ੍
ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ੬.੨੯.
ਵਿਦਿਆ ਵੇਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਪਾਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਏਵਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਕੋਪਾਵਿष੍ਟੇਨ ਸੂਤਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵਚਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਹਂ ਭੂਮੌ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਲਗੁਡਾਯੁਧਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਲਗੂੜਾ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—
ਮਯਾ ਕੋਪਪਰੀਤੇਨ ਬਹਵਃ ਪਨ੍ਨਗਾ ਹਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਈ ਸੱਪ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ—
ਏਕਦਾਹਂ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਗਹਨਂ ਲਗੁਡਾਯੁਧਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਲਗੂੜਾ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ—
ਤਤੋऽਹਂ ਦਂਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕਾਲਦਂਡੋਪਮਂ ਰੁषਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਡੰਡਾ ਉਠਾਇਆ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੀ—
ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਕਿਂਚਿਦਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—
ਤਤੋ ਮਯਾ ਸ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੋਪਾਤ੍ਸਲਿਲਪਨ੍ਨਗਃ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਪੇਣਾਸੀਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਸੱਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਵੈਰੇਣ ਸੂਦਯਾਮਿ ਮਹੋ ਰਗਾਨ੍ ਹਤ੍ਵਾ ਦਂਡਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤਸ੍ਮਾਦਿष੍ਟਤਮਂ ਸ੍ਮਰ
ਇਸ ਵੈਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਡੰਡਾ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਪ ਯਾਦ ਕਰ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਮਾਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭਯੇਨ ਮਹਤਾਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ—
ਅਨ੍ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਨਗਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯੇ ਦਸ਼ਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾਨ੍ ੬.੨੯.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੱਪ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਸਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪਮਾਨੋऽਪਿ ਸ ਦਂਡੇਨ ਮਯਾ ਹਤਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਸੌ ਲਗੁਡਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਪਨ੍ਨਗਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਲਾਠੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਹੀ, ਉਹ ਸੱਪ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਤੋऽਹਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਕਿਮਿਦਂ ਰੂਪਂ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਪਮਯਂ ਵਿਭੋ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਇਹ ਸੱਪ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?