ਯ ਏष ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਰਾਵੋ ਵਿਭ੍ਰਮਂ ਜਨਯਨ੍ਮਮ
ਇਹ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰਹ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਯਂ ਮृਗੋ ਯਾਤਿ ਤਂ ਮृਗੀ ਯਾਤਿ ਪृष੍ਠਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਹਿਰਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਿਰਣੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰਣੋऽਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਕਾਂਤਾਮਨੁਰਾਗਾਨੁਯਾਯਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਾ ਪ੍ਰਿਯੇ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਸਂਨਿਭੇ
ਹਾਏ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੂੰ ਹਿਰਣ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਕ੍ਵ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਵ ਸਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕ੍ਵ ਸਾ ਤੁष੍ਟਿਃ ਕ੍ਵ ਸਾ ਦਯਾ
ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਉਹ ਭਗਤੀ, ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਉਹ ਪ੍ਰੀਤ, ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਉਹ ਸੰਤੋਖ, ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਉਹ ਦਇਆ?
ਏਵਂ ਪ੍ਰਲਪਮਾਨਸ੍ਯ ਮਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਾਃ ੬.੨੯.
ਜਦ ਮੈਂ ਐਸਾ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਆ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋऽਹਂ ਸੂਤਨਂਦਨ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਸੂਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਸ਼ੋਚਸਿ ਮੂਢਾਤ੍ਮਨ੍ਨਸ਼ੋਚ੍ਯਂ ਜੀਵਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੂਰਖ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯੂਯਂ ਵਯਂ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਂਜਾਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਭੁਵਿ
ਤੂੰ, ਅਸੀਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ — ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਾ
ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨਾਯਮਤ੍ਯਂਤਸਂਵਾਸਃ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਕੇਨਚਿਤ੍ਸਹ
ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਲਈ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮृਤਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨष੍ਟਂ ਯੋਤੀਤਮਨੁਸ਼ੋਚਤਿ
ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੇ ਮੁਹੁਰ੍ਜਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮਮ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਮਾਣਸ੍ਯ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਫਿਰ, ਘਰਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ,
ਤਤਃ ਕੋਪਪਰੀਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਮਯਾ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟ ਵਚਨ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਚੇਨ੍ਨਾਹਂ ਸਰ੍ਪਂ ਦृष੍ਟਿਵਸ਼ਂ ਗਤਮ੍ ੬.੨੯.
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਸੱਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ,
ਯਚ੍ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਹਰ੍ਤॄਣਾਂ ਯਚ੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਅਮਾਨਤ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾਧੁਨਿਂਦਾਯਾਂ ਮਾਤਾਪਿਤृਵਧੇ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਪਰਦਾਰਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਜੀਵਘਾਤਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਉਕ੍ਤੌ ਚਾਭਿਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਗਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਕृਤਘ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਪਹਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਵ੍ਰਤਭਂਗੇਨ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵ੍ਰਤਿਨਾਂ ਨਿਂਦਯਾਪਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਯਾਂ ਮृष੍ਟਮਾਂਸਾਸ਼ਿਨਾਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛੇਦ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸ਼ਲ੍ਯਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਰੁੱਖ ਕੱਟਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਖਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਪਾਖਂਡਿਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ ੬.੨੯.
ਜੋ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹਨ, ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਮਾਂਸਮਦ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਿਟਭੋਜਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਮृषਾਵਾਦਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਰਂਧ੍ਰਾਵਲੋਕਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ।
ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਕਰ੍ਤृਣਾਂ ਧਾਨ੍ਯਸਂਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਆਖੇਟਕਰਤਾਨਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪਾਸ਼ਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਲ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—