ਕਿਮਤ੍ਰ ਗੁਪ੍ਤਭਾਵੇਨ ਤਿष੍ਠਥ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਮਧ੍ਯਗਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਿਉਂ ਟਿਕੇ ਹੋ?
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਵਿਆਪ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗੋ ਹृਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਭਯੋਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਦੂਤਂ ਕਲਿਂਗਦੈਤ੍ਯਾਯ ਤ੍ਯਜ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ 7.3.22.
ਦੂਤ, ਤੂੰ ਕਲਿੰਗਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਆਖ: 'ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇਵੈਰਾਰਾਧਿਤਾ ਪਰਾ
ਸ੍ਰੀਮਾਤਾ, ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਾਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਅਹਂ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਤ੍ਵਾ ਸਗਰ੍ਵਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਨ ਤਾਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਨ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਵਹਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਂਚਨ ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਦੂਤ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਯੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਇਸ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ, ਦੂਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾਂ ਯਦਿ ਮੇ ਦੂਤ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ਚੇਤ੍ਤਤਃ
ਦੂਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ—
ਅਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਸਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਬੁਦਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾष੍ਕਲਿਮਾਯਾਂਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਬਾਸਕਲੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—
ਭਯੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾ ਦਿਸ਼ੋ ਭੇਜੁਃ ਸਮਂਤਤਃ 7.3.22.
ਵੱਡੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇਰ੍ਬੁਦਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਜਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਅਹਂ ਤੇ ਵਸ਼ਗਃ ਸਦਾ
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ਗਤਂ ਤਵ
ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਿਮਿਂਦ੍ਰੇਣਾਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਿਮਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਰਾਨਨੇ
ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ?
ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਾਕ੍ਯਂ ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੀ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕਥਮਸ੍ਯ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਦੇਵਤਾਕृਤੇ ਤਾਵਤ੍ਤਤ੍ਰਾਗਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ ਕਾਮੇਨ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ? ਇਤਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਥ ਦृष੍ਟਿਨਿਪਾਤੇਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਾਨਵਾਧਿਪਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਜਹਾਸ ਸਾ ਦੇਵੀਸ਼ਨਕੈਰ੍ਵृਪਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਹਯਵਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ 7.3.22.
ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ।
ਤੈਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦਾਨਵੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਹਤੇ ਸੈਨ੍ਯ ਬਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਃ ਨਾਸ੍ਮਿਞ੍ਜੀਵਤਿ ਨੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਉਹਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਨਾ ਰਹਿਣ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।"
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ृਂਗਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਖੁਦ ਪਰਬਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।