ਤਾਵਨ੍ਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਾਣਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਭਵਂਤਿ ਕਿਮ੍ ੬.੨੮.
ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਇਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ—ਹੋਰ ਕੀ ਕਹੀਏ।
ਨਾਮਤਃ ਸ੍ਥਾਨਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਨਾਮ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ,
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਖੇਤਰ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਕृਤਃ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਸ਼ੁਭਾਵਹੇ
ਉਥੇ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛੇਦਂ ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ ਤਾਨਿ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਜੋ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਆਸਥਾਨ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਯੇषਾਂ ਸਂਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਤਥਾ ਦਾਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਧਿਆਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮਾਸ਼੍ਰਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮਾष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਅਠਾਈਂ ਅਧਿਆਇ, ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਤੇ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਹ ਖੇਤਰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋऽਦੂਰਾਨ੍ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਏ।
ਤਥਾ ਤੇ ਲਿਂਗਿਨੋ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਾਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂਨਾਮ ਲਿਂਗਮਸ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯ ਭੂਤਲੇ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਤੇ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਰਵ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਲਿਂਗਰੂਪੇਣ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ
ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਆਪ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨਾਰਾਧਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਵਾ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਛੂਹਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪੁਰੁषਾ ਭੁਵਿ
ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੂਰ੍ਤਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ षਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ੬.੨੯.
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉਸਦਾ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਂ ਜਪੇਨ੍ਮਤ੍ਰਂ ਤਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਾਨ੍ਯਹਾਨਿ ਸਃ
ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।
ਆਯੁषੋऽਪ੍ਯਧਿਕਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਜੀਵਤੇ ਯਦਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਵਦਤਸ੍ਤਤ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਦ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰਾ ਮੇ ਵਸਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋऽਤ੍ਰ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਹਮਾਨੋ ਯੁਵਾਵਸ੍ਥਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ ਤਦਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾऽਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹ ਚਾਗਤਃ
"ਤੈਨੂੰ ਸੁਆਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ! ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?"
ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਨੁष੍ਠਾਨਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਚੇਤ੍ਕਰੋषਿ ਮੇ
"ਮੈਂ ਕੋਈ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।"
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਗृਹਮਾਗਤਃ
"ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹੈਂ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਥ ਮਾਮਾਹ ਸ ਪਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ੬.੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਤੋऽਹਂ ਵਿਨਯੋਪੇਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਦੇਵਦਾਨਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਸਨ।