ਨਿਯਮਾਃ ਸਂਯਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਤ੍ਰਵਾਦਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਵੀ,
ਸ੍ਵਸ੍ਵਭਾਵਵਿਹੀਨਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਚ ਤਥਾ ਜਲੈਃ
ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਂਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਯ ਨਰਾਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਿਕੰਮੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣਗੇ।
ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ ਸਂਗਤਿਮ੍
ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਗਤ ਬਣਾਵਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾਃ। ਸੁਯਤ੍ਨੇਨਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ।
ਪੀਡਯਿष੍ਯਂਤਿ ਨਿਰ੍ਦੋषਾਨ੍ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੰਗ ਕਰਣਗੀਆਂ, ਇਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੁਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਦ੍ਰੋਹੇऽਪਿ ਵਰ੍ਤਿਨਮ੍
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੀਆਂ।
ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਚਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਦੈਵ ਸੁਸਾ ਮਾਹਿਤਃ ੬.੨੭.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਭਾਸਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮੂਰ੍ਤਾਨਿ ਸਕਲਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਭਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ,
ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵ-ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣੇ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਭਵਿष੍ਯ ਤ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਯੁਗਮ੍
ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਐਸਾ ਮੰਦੇ ਯੁਗ ਆਵੇ,
ਪੁਰਂਦਰਾਦ੍ਯ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।
ਯਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਯਿष੍ਯਾਮੋ ਰੌਦ੍ਰਂ ਕਲਿਯੁਗਂ ਵਿਭੋ ਪਾਤਾਲੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਵਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ, ਚਾਹੇ ਪਾਤਾਲ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਪਾਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਦੀ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ।
ਅਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕਲਿਨਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿ ਦ੍ਵਦ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਕਲਿਜੁਗ ਤੋਂ ਅਸਰ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਲੰਬਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਹੈ।'
ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ੬.੨੮.
ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਭੂਪਾਲਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਃ ਪਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰਿਤਂ ਪਾਂਸੁਭਿਃ ਪੁਰਾ
ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਕਦੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ, ਹੇਠਾਂ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕਲਿਨਾ ਹਿ ਤਤ੍
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਤੋਂ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਟ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਉਥੇ ਜਾਵਣ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੀਰਥ ਉਸੇ ਵੇਲੇ
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਚਾਤ੍ਮਨਃ
ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਦੇ ਜਿੰਨੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਲੈ ਲਏ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਜਾਤ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਂਗਮਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।