ਤਥਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾਰਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਦਾਨਪ੍ਰਦਾਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ੂਦਰ ਦਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵੀ।
ਪਂਚਗਰ੍ਤਾਨ੍ਖਨਂਤ੍ਯੇਵ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮੇ ਲੋਕ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਪੰਜ ਖੱਡ ਖੋਦਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਕਰ੍ਤਾਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ੌਚਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਰਹਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਤੋਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾਃ ਪਰਦਾਰੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਪਖੰਡੀਆਂ, ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲੇ।
ਨ ਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਕਥਂਚਿਦਪਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ।
ਨष੍ਟੋਤ੍ਸਵਾਵਿਧਰ੍ਮਾਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਕਰਕਾਰਕਾਃ
ਉਤਸਵ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਧਰਮ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੜਬੜ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹ੍ਰਾਸਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਤ੍ਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਲਭਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਅਸ਼ਕ੍ਤਾ ਗृਹਕਰ੍ਮਣਿ ੬.੨੭.
ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜੋਗੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਨਿਯਮਾਃ ਸਂਯਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਤ੍ਰਵਾਦਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ, ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਵੀ,
ਸ੍ਵਸ੍ਵਭਾਵਵਿਹੀਨਾਨਿ ਹੀਨਾਨਿ ਚ ਤਥਾ ਜਲੈਃ
ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਸਂਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਯ ਨਰਾਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਿਕੰਮੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਣਗੇ।
ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਪੁਰੁषੈਃ ਸਹ ਸਂਗਤਿਮ੍
ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਗਤ ਬਣਾਵਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਕृਤ੍ਯੇषੁ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾਃ। ਸੁਯਤ੍ਨੇਨਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ।
ਪੀਡਯਿष੍ਯਂਤਿ ਨਿਰ੍ਦੋषਾਨ੍ਵਿਤ੍ਤਲੋਭਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੰਗ ਕਰਣਗੀਆਂ, ਇਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੁਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਣਿਦ੍ਰੋਹੇऽਪਿ ਵਰ੍ਤਿਨਮ੍
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣਗੀਆਂ।
ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਚਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਦੈਵ ਸੁਸਾ ਮਾਹਿਤਃ ੬.੨੭.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਭਾਸਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮੂਰ੍ਤਾਨਿ ਸਕਲਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਭਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ,
ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵ-ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣੇ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਭਵਿष੍ਯ ਤ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਯੁਗਮ੍
ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਐਸਾ ਮੰਦੇ ਯੁਗ ਆਵੇ,
ਪੁਰਂਦਰਾਦ੍ਯ ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।
ਯਦਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਯਿष੍ਯਾਮੋ ਰੌਦ੍ਰਂ ਕਲਿਯੁਗਂ ਵਿਭੋ ਪਾਤਾਲੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਵਾ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ, ਚਾਹੇ ਪਾਤਾਲ, ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਪਾਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਦੀ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ।
ਅਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕਲਿਨਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕਿਂਚਿ ਦ੍ਵਦ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਕਲਿਜੁਗ ਤੋਂ ਅਸਰ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਲੰਬਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਹੈ।'