ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ,
ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਧੂਮਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭਯਾਵਹਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟਾਸ੍ਤਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਅਕਲਤਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਗੇ ਦੇਵਿ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਪੂਜਿਤੇ
ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮਾਦੇਵਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਰਵੋਚ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਰ੍ਨਮੋਨਮਃ
ਕੰਵਲ-ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਥਿਤੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਂਸਾਰਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਚੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ 7.3.22.
ਤੂੰ ਵਾਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਾਹ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਚੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਹੈਂ।
ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇऽਸ੍ਤੀਤਿਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ 'ਅਸਤਿਤਵ' ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹੈ,—
ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਚ ਯਥਾ ਕਾष੍ਠਂ ਤਂਤੁਨਾ ਚ ਯਥਾ ਪਟਃ
ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤੇ ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਰੋ ਮੇ ਯਾਚ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭੀष੍ਟਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਰ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੰਗੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਗੁਪ੍ਤਭਾਵੇਨ ਤਿष੍ਠਥ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਮਧ੍ਯਗਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਿਉਂ ਟਿਕੇ ਹੋ?
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਵਿਆਪ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗੋ ਹृਤੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਯਥਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਭਯੋਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਦੂਤਂ ਕਲਿਂਗਦੈਤ੍ਯਾਯ ਤ੍ਯਜ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ 7.3.22.
ਦੂਤ, ਤੂੰ ਕਲਿੰਗਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਆਖ: 'ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਛੱਡ ਦੇ।'
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇਵੈਰਾਰਾਧਿਤਾ ਪਰਾ
ਸ੍ਰੀਮਾਤਾ, ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਯਾਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਿਓ।
ਅਹਂ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਤ੍ਵਾ ਸਗਰ੍ਵਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਨ ਤਾਂ ਜਾਨਾਮਿ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਨ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਵਹਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਂਚਨ ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਦੂਤ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਯੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਇਸ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ, ਦੂਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾਂ ਯਦਿ ਮੇ ਦੂਤ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ਚੇਤ੍ਤਤਃ
ਦੂਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ—
ਅਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਸਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਬੁਦਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਅਰਬੁਦਾ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਾष੍ਕਲਿਮਾਯਾਂਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਬਾਸਕਲੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ—
ਭਯੇਨ ਮਹਤਾਵਿष੍ਟਾ ਦਿਸ਼ੋ ਭੇਜੁਃ ਸਮਂਤਤਃ 7.3.22.
ਵੱਡੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਤਾ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇਰ੍ਬੁਦਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਜਿੱਥੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਅਹਂ ਤੇ ਵਸ਼ਗਃ ਸਦਾ
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ਗਤਂ ਤਵ
ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।