ਯਥਾਜਨ੍ਮ ਤਥਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਂਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਚ ਲੋਕਾਨਾਂ ਮृਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਤੇ
ਉਥੇ ਮਰੇ ਹੋਇਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਵੇਦਾਂਤਗਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ੀਲਿਨਃ
ਸਾਰੇ ਦਵਿਜ ਜਣੇ ਨਿਤ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭੂਪਾਲਮੇਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਜਨਾਰ੍ਹਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਵੈਸ਼ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵੈਕਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਦਵਿਜਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਥੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਚਾਂਤ੍ਯਜੋ ਜਜ੍ਞੇ ਨ ਚ ਸਂਕਰਸਂਭਵਃ
ਉਥੇ ਨਾਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਅੰਤਜ ਜਣਮਿਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤ ਦਾ ਕੋਈ ਜਣਮ ਹੋਇਆ।
ਯਜਨਂ ਯਾਜਨਂ ਦਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਨਿਯਮ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਯਜਨਾ, ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਦਾਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਪਾਲਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੬.੨੭.
ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਯੁਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਾਸ਼੍ਰਯਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿਚ ਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦੇਨੈਕੇਨ ਪਾਤਕਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਪਾਪ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਫਲਾਨਿ ਵਾਂਛਂਤਿ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਤੇ
ਫਿਰ ਲੋਕ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਾਮਵਸ਼ਾਨ੍ਮੋਹਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਰੌਰਵਾਦੀਨਿ ਨਰਕਾਣਿ ਯਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਯਮ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਨੁਸਾਰਤਸ੍ਤਾਨਿ ਸੇਵਯਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਕੰਮੇ ਲੋਕ ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਃ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ਚਾਧਮਮਧ੍ਯਮਾਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਵਧੀਆ, ਮੱਧਮ ਤੇ ਘੱਟ।
ਉਨ੍ਨਤਾਸ੍ਤਾਲਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਰਗੇ ਲੰਮੇ, ਤੇਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਕृਚ੍ਚਾਪਿ ਸਪ੍ਤਵਾਰਂ ਲੁਨਂਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਬੀਜਿਆ ਖੇਤ, ਇੱਕ ਹੀ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਜੋਤਦੇ ਹਨ।
ਯਥਰ੍ਤੁ ਪਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਯੁਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ੬.੨੭.
ਉਥੇ ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ, ਦਰਖ਼ਤ ਸੁੰਦਰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਰੇਤਰਸਂਸ੍ਪਰ੍ਧੈਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਰਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਂ ਨਿਯਮਂ ਸਂਯਮਂ ਤਥਾ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੁ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੌਵਨਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਰਜਕਸ਼੍ਚਰ੍ਮਕਾਰਸ਼੍ਚ ਨਟੋ ਬੁਰੁਡ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਧੋਬੀ, ਚਮੜਾ ਕੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਨਟ ਅਤੇ ਬੁਰੂੜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਭਵਂਤਿ ਯੁਗੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋ ਨਿਸਂਸਰ੍ਗਤੋ ਵਿਭੋ
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਗਲਤ ਮਿਲਾਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਵਦ੍ਵਦ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਅਤ੍ਰ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਹਤ੍
ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।
ਯੋਨਿ ਦੋषਾਤ੍ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਤੇਰ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਯੋਨੀ ਦੀ ਖਾਮੀ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਜ੍ਜਾਤਃ ਸੂਤ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਸੂਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰ੍ਮਕਾਰੇਣ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਨਟਸ਼੍ਚਾਂਤ੍ਯਜਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਚਮੜਾ ਕੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਨਟ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤਜ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚ ਮਾਗਧੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸਂਭਵੇ ੬.੨੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਮਾਗਧ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।