ਅਥ ਸਾ ਸਲਿਲਭ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਕਰਕਂ ਮਦ੍ਯਸਂਭਵਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਔਰਤ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਲਾ ਪਿਆਲਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਖਮਧ੍ਯਗਤੇ ਮਦ੍ਯੇ ਸੋऽਪਿ ਤਾਂ ਕੋਪਸਂਯੁਤਃ
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਕਿਮਿਦਂਕਿਮਿਦਂ ਪਾਪੇ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਮ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
"ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪਣ? ਤੂੰ ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮੰਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਮਦ੍ਯ ਮੇ ਨष੍ਟਂ ਮਦ੍ਯਪਾਨਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
"ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਪਣ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਦ੍ਗृਹਾਦ੍ਦੁਃਖਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਵੇਲਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੬.੨੫.
ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ,
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸਭਾ ਯਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਅਥਾਸੌ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਫਿਰ, ਝੁਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਤੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਸੁਰਾਂ ਚੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਜਾਣੀ ਚ ਜਾਂ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲਵੇ,
ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਾਂਛਸਿ ਚੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਮਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਂ ਘृਤਂ ਪਿਬ
ਜੇ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਛੁਹਿਆ ਘਿਉਂ ਪੀ ਲੈ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਘृਤਮਾਦਾਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਘਿਉਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਸਭਾਰ੍ਯਕਃ ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦੀਨੋ ਵਾष੍ਪਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਉ ਆਪਣੀ ਜਣੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੋਣ ਕਰਕੇ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ੬.੨੫.
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਸੁਰਾਪਾਨੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨੈਵ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਸਮਾਪ੍ਨੋषਿ ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਨਿਯਮਸਂਯੁਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਚੱਲੇਂ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਮਾਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਯਾ ਤਾਤ ਮੌਂਜੀਹੋਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜਨੇਊ ਦਾ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਨ੍ਮਯਾ ਤੁ ਕृਤਂ ਬਾਲ੍ਯੇ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਂਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰੁष੍ਟੋ ਮਰਣੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾऽਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸਤੀ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵਫਾਦਾਰ ਜਣੀ ਨੇ ਵੀ, ਮਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਵਹ੍ਨੌ ਪੁਤ੍ਰ ਤਤਸ੍ਤਦਾ ੬.੨੫.
ਫਿਰ, ਪੁੱਤਰਾ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਦਮ੍ਪਤੀ ਹृष੍ਟੌ ਯਾਵਦ੍ਵਹ੍ਨਿਸਮੀਪਗੌ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ,
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਨਾਂ ਦਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਇਕ ਮੁਨੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਹੋ ਮੂਢਤਮਾ ਯੂਯਂ ਯਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਰਯਮ੍
ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਮੂਰਖ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਅਤ੍ਰ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੇਨੋਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ਵਚਃ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇੱਥੇ, ਕਾਤਿਆਯਨ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਗੱਲ ਕਹੀ ਗਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਉਹ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਸਾਂਤਪਨਾਨਿ ਚ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚਛਰ ਅਤੇ ਸਾਂਤਪਨ — ਇਹ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ,
ਅਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀ ਗਂਗਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਗੰਗਾ ਹੈ; ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,