ਦਦੌ ਚ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਧਰਮ ਦੇ ਲਈ ਤੇ ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਦਿਤਿਸ਼੍ਚ ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵੇ ਭਾਰ੍ਯੇ ਮੁਖ੍ਯਤਾਂ ਗਤੇ
ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਦਿਤੀ ਦੋਵਾਂ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ।
ਤਤਃ ਸ ਜਨਯਾਮਾਸ ਦੇਵਾਞ੍ਚ੍ਛਕ੍ਰਪੁਰਃਸਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸ਼ਕਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਿਥੋ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਹਵਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੋਕਪਰਾ ਚਕ੍ਰੇ ਦਿਤਿਰ੍ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਦਿਤੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੬.੨੨.
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਤੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਯਦਿ ਮੇ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰ ਯਜ੍ਞਭਾਗਪ੍ਰਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਰ੍ਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਚੰਦਰੀ ਮੌਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੋ ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ—'
ਅਵਧ੍ਯਂ ਸਂਗਰੇ ਪੂਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਦੇਵੈਃ ਸਵਾਸਵੈਃ
—'ਅਤੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ।'
ਦਿਤਿਸ਼੍ਚੈਵਾऽਦਧਾਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਕਸ਼੍ਯਪਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਤ੍ ਵਦਤੋ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਤੋਂ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਦੁष੍ਟਾਂ ਮਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਨੇ
ਫਿਰ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਛਿਦ੍ਰਮਨ੍ਵੇषਮਾਣਸ੍ਤੁ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਕੀ ਝੀਕ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਤਤਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸਵੋਦ੍ਭਵੇ
ਫਿਰ, ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਤੇ ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਸਂਜ੍ਞਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਾਮਥੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਦੌ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ਤੇਨਾऽਸੌ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕੇ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਪਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਪ੍ਤ ਵਾਲਕਾਨ੍ਪੂਰ੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਮੁੰਡੇ ਵੇਖੇ, ਹਰ ਇਕ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ।
ਜਾਤਾ ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬਾਲਕਾਃ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮੋਦਰਾਤੂਰ੍ਣਂ ਦਿਤ੍ਯਾ ਯਾਵਨ੍ਨ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ॥ ੬.੨੨.
ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉੱਥੇ ਉਨੰਜ ਮੁੰਡੇ ਜਨਮ ਲਏ; ਉਹ ਡਿਟੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਆਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤੇ ਰਵਿਮਂਡਲੇ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਕਰ ਸਾਫ਼ ਉੱਗ ਆਇਆ—
ਤਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਗਂਧੇਨ ਸਮਾਵृਤਃ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੰਦ ਗੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਦਿਤਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਡਿਟੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨਿਰੁ ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਤੇਜੋਦ੍ਯੁਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿਰੁਤਸਾਹ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ?
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋਗੁਰੁਰ੍ਵਾਬਾਲਕੋऽਥਵਾ
ਕੀ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ?
ਹਤੋ ਨਖਾਂਭਸਾ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਘृष੍ਟਃ ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਨਿਲੇਨ ਚ
ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਖਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਚੱਕੀ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਗਿਆ?
ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸੁਪ੍ਤਾਯਾ ਜਠਰੇ ਤਵ ਪਾਪਕृਤ੍
ਕੀ ਤੂੰ, ਪਾਪੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ?
ਕृਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕृਤ੍ਵੋ ਗਰ੍ਭੋ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੇ, ਕੀ ਤੂੰ, ਸੁਭਾਗਨ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਉਨੰਜ ਵਾਰੀ ਕੱਟਿਆ?
ਤਤੋ ਭੀਤ੍ਯਾ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਨ ਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਫਿਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਚੁਪਚਾਪ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਯਨ੍ਮਨਸੇਪ੍ਸਿ ਤਮ੍ ॥ ੬.੨੨.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਰੁਦਨ੍ਤੋ ਵਾਰਿਤਾ ਮਨ੍ਦਂ ਮਾ ਰੁਦਨ੍ਤੁ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ: 'ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਾ ਰੋਵੋ।'
ਮਰੁਤੋ ਨਾਮਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਤੁਜਗਤ੍ਰਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਹਿਲ ਗਏ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਯਾ ਸਹ
ਜੋ ਵੀ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਬਾਲਮਂਡਨਮਿਤ੍ਯਤਃ ਨ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਛਿਦ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇ ਕਥਂਚਨ
ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਾਲਮੰਡਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।