ਮਯਾ ਰਾਘਵ ਤਤ੍ਰਾऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ ੬.੨੦.
ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੂਰ੍ਣਮੇਵ ਮਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਚੱਲ।
ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਮਗਮ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਘੂਦ੍ਵਹ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਕੁਤਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਜਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੈਸ਼ਠ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਰਾਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਮ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਨਰ੍ਹਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਪ੍ਰਯਾਚਯ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗ ਲੈ।
ਤਨ੍ਮੇ ਦੇਹਿ ਸ੍ਫੁਟਂ ਯੇਨ ਕਾਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹਰਤਾਃ ਸ੍ਨਾਤਾ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਣਸੁਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾਭੂਦ੍ਧਤ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਿਤੇਃ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਸੇ ਪਾਪਾਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹਸਮੁਦ੍ਭਵਾਤ੍
ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਅਣਸੁਣੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਮਨਸ੍ਤਾਪੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯੇਤ ਮਤਮੇਤਨ੍ਮਨੀषਿਣਾਮ੍ ੬.੨੦.
ਮਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਪਵਿਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਰਾਏ ਹੈ।
ਈਦृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਨਸਸ੍ਤਾਪਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋऽਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਮਨ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਪਵਿਤਰ ਹੋ।
ਈਦृਕ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਂ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਭਰਾਤਾ-ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਪਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਨ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਭਰਾਤਾ-ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਨੇਹਪਰੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਦਤਿ ਕੋਮਲਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਤਕ ਹੀ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਯੇऽਨ੍ਯੇਪਿ ਨਿਵਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਪਸ਼ਵਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਮृਗਾਃ
ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ—ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਵੀ—
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਕੇਨਚਿਤ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੌਹਾਰ੍ਦਂ ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਥਾਪਿ ਯਦਿ ਤੇ ਕਾਚਿਚ੍ਛਂਕਾ ਚਿਤ੍ਤੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਬਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ,
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾऽਭੂਦ੍ਦ੍ਰੋਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਰਾਮੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਵਰਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ; ਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾऽਥ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੬.੨੦.
ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਜ੍ਜਘਾਨਾऽਥ ਖਰਾਦੀਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਖਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ षष੍ਠੇ ਨਾਗਰਖਣ੍ਡੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਰਾਮਕृਤਯਾਮ੍ਯਦਿਸ਼ਾਪ੍ਰਯਾਣੇ ਬਾਲਮਂਡਨਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀ ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਨਾਗਰ ਖੰਡ ਵਿਚ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਖੇਤਰ ਮਹਾਤਮਯ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਬਾਲਮੰਡਨ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮਯ ਦਾ ਵੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੋ ਮੁਨਿਨਾ ਵਦ
ਦੱਸੋ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਹੜੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ?
ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਨਪ੍ਰਸਥ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਸੀ।
ਸ਼ਾਂਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਯਮੋਪੇਤਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਯਸਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡ ਇਤਿ ਨਾਮਾऽਥ ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਾਰਾਪਤਿਰਿਵਾਂਬਰੇ ਬਾਲਕ੍ਰੀਡਾਪ੍ਰਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰੁਤ੍ਸਙ੍ਗਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਆਈ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ।