ਆਸ੍ਤੇ ਪਾਂਸੁਭਿਰਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕਲੇਰ੍ਭੀਤਂ ਗਯਾਸ਼ਿਰਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਗਯਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਅਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨੈਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਆਸਨ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੈਃ ਸ਼ਾਕੈਸ੍ਤੈਃ ਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਲ, ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ—
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਦੀਨਸ੍ਯ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕਾਂਸ੍ਤਿਲਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਭਾਂਸ੍ਤੇਨ ਯਥੋਦਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਤਿਲ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਵੇਖ ਕੇ—
ਤਤਃ ਕृਤਘ੍ਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ੬.੧੯.੩. ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢੋ ਵਿਦੂਰਥਮਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਦਾਰੁਣਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁष੍ਟਿਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਗਯਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਉਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਂਤਿਤੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦਰ੍ਭੈਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕृਤਘ੍ਨਪ੍ਰੇਤਤੀਰ੍ਥਤਃ
ਤਿਲ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਿਤृਗਣਾਸ੍ਤਥਾ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਸੀਤਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸਂਯੁਤਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸਮਾऽऽਯਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਪਿਤृਕੂਪਿਕਾ
ਉਹ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕੂਪ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਿਨਨਾਯਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਨਗਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਣਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ, ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੱਤੇ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥਾऽਵਲੋਕਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤੇ ਰਵਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਰਵੀ ਦਾ ਚਕਰ ਸਾਫ਼ ਉਗਿਆ—
ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਪਪਰਃ ਪਿਤਾ
“ਅੱਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—”
ਤਤ੍ਕੀਦृਕ੍ਪਰਿਣਾਮੋऽਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
“ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ?”
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਊਚੁਃ ਪਿਤਰਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਮਾ ਯੇ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਾ ਨृਪ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵਾਧਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—”
ਤਦਸ੍ਯਾਂ ਕੂਪਿਕਾਯਾਂ ਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਗਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ੬.੨੦.
“ਇਸ ਕੂਪ ਵਿੱਚ ਗਯਾ ਆਪ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।”
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਤ੍ਰ ਯਥੋਦਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੋ।
ਅਥੈਵਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ॥ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਸਂਹृष੍ਟਾ ਸ੍ਵਕੀਯਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਵ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਠੀਕ ਹੈ,” ਅਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਰਘੂਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦਾ ਉੱਤਮ—
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਨਯ
ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਜਲਦੀ ਸਾਕ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲਿਆਓ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਜਗਾਮਾऽਰਣ੍ਯਮੇਵ ਹਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੁਰੰਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਾਨਿ ਚਾऽऽਮ੍ਰਾਣਿ ਚਿਰ੍ਭਟਾਨੀਂ ਗੁਦਾਨਿ ਚ
ਧਾਤੂਰੀ ਦੇ ਫਲ, ਆਮ, ਚਿਰਭਟਾ ਦੀਆਂ ਲੌਕੀਆਂ ਤੇ ਗੁੜ ਦੇ ਟੋਲੇ,
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਾਚਯਾਮਾਸ ਤਦਰ੍ਥੇ ਜਨਕੋਦ੍ਭਵਾ
ਫਿਰ, ਇਸ ਲਈ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਪਕਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।