ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤृਤੀਯੇऽਹ੍ਨਿ ਕृਤਘ੍ਨਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਨਾਭੀ-ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ।
ਤਤਃ ਸੋऽਪਿ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਨ ਮੇ ਗਤਿਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸਂਜਾਤਾ ਪਾਪਕਰ੍ਮਿਣਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਜਾਯਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾ ਮੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਪਰਂ ਤਪਃ
ਸੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਸੱਚ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਯੁ ਰ੍ਵਹਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਤੇ ਰਵਿਃ ੬.੧੯.
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾ ਤਪੋ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਗੁਰੁਸੇਵਨਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਪਾਠ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ—
ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਾ ਧृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਕਤ੍ਰਾऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਾਪ੍ਯृਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਭਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਝੂਠ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਂ ਤਾਰਯ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੋ।
ਕਰੋਮਿ ਯੇਨ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ ਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਆਸ੍ਤੇ ਪਾਂਸੁਭਿਰਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕਲੇਰ੍ਭੀਤਂ ਗਯਾਸ਼ਿਰਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਗਯਾ ਦਾ ਸਿਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਅਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨੈਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਆਸਨ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੈਃ ਸ਼ਾਕੈਸ੍ਤੈਃ ਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਲ, ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਨਾਲ—
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਦੀਨਸ੍ਯ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕਾਂਸ੍ਤਿਲਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਭਾਂਸ੍ਤੇਨ ਯਥੋਦਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਤਿਲ, ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਵੇਖ ਕੇ—
ਤਤਃ ਕृਤਘ੍ਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ੬.੧੯.੩. ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੂਢੋ ਵਿਦੂਰਥਮਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਦ੍ਦਾਰੁਣਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁष੍ਟਿਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਗਯਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਉਥੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਂਤਿਤੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦਰ੍ਭੈਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕृਤਘ੍ਨਪ੍ਰੇਤਤੀਰ੍ਥਤਃ
ਤਿਲ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਃ ਪਿਤृਗਣਾਸ੍ਤਥਾ ਬਰ੍ਹਿषਦਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਮਾਣੋ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਸੀਤਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸਂਯੁਤਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ—
ਸਮਾऽऽਯਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਪਿਤृਕੂਪਿਕਾ
ਉਹ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕੂਪ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਿਨਨਾਯਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਨਗਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਣਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ, ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੱਤੇ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੇ।
ਅਥਾऽਵਲੋਕਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪਮ੍
ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤੇ ਰਵਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਰਵੀ ਦਾ ਚਕਰ ਸਾਫ਼ ਉਗਿਆ—
ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲਾਪਪਰਃ ਪਿਤਾ
“ਅੱਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ—”
ਤਤ੍ਕੀਦृਕ੍ਪਰਿਣਾਮੋऽਸ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
“ਇਹ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ?”