ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨੇਨੋਦਰਸ੍ਥੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ
ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕੁਲਦੇਸ਼ੋਚਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ ੬.੧੮.
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਯ ਮਾਂਸਾਦ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਾਤ੍ਮਵਜ੍ਜਂਤੂਨ੍ਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਚ ਮਿਤ੍ਰੇ ਚ ਸਮਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਂਚਨਃ
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਇਕੋ ਵਰਗਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
ਦਾਨਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਾ ਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨੇਕੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ,
ਯੂਕਾਮਤ੍ਕੁਣਦਂਸ਼ਾਦੀਨ੍ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੂੰ, ਖਟਮਲ, ਮੱਛਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ,
ਸਦਾ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯੋਪੇਤਃ ਸਦਾ ਤੀਰ੍ਥਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਯੱਗ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਾਮਾਰਾਮਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇ षਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੂਆਂ, ਤਲਾਵਾਂ, ਸਰੋਵਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ।
ਗਤ੍ਵਾ ਗਯਾਸ਼ਿਰਃ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕੈਕਸ੍ਯ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ ੬.੧੮.
ਗਯਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਟਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਯਾਤਿ ਯੇਨੇਦਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰ ਸਾਦਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਹੈ—ਭੂਤ ਬਣ ਜਾਣਾ—ਉਹ ਵਾਪਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਪਰਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤਚ੍ਚ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਨਿਂਦਸਿ
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਪਛਾਣ—ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ?
ਗੁਣਤ੍ਰਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ੇषੈਰ੍ਦੋषੈਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹਨ।
ਏਕਾ ਜਾਤਿਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਮ੍ਯਗਸ੍ਯਾਮੇਵਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਯਾਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਗੁਣਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨੌ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਯਦਿ ਤਾਵਦ੍ਵਨਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਮੋਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਯਂ ਨृਪ
ਜੇ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਈਏ,
ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਾਣਾਮੁਦਾਹृਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਧਰਮਕ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦੂਰਤੋ ਰਾਜਞ੍ਜਲਪੂਰ੍ਣਾਞ੍ਜਲਾ ਸ਼ਯਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸਂਨਿਧੌ ਤੇषਾਂ ਯਦਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤਮ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ?
ਤਥਾ ਰਸਵਤੀ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦੂਰਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ੬.੧੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸੁਫਲਿਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕਲਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰਾਵृਤਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।
ਕਿਂਵਾ ਤੇ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਆਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ—
ਨ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਵਿਨਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਖਾਮੀ ਦੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦੀ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭ੍ਰਮਾਮਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਹੇਤਵੇ
ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਮੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਸਸਿ ਚਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਖੇਚਰਤ੍ਵਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਤੇ ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਬਾਰੇ ਆਖੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ,
ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਖੇਚਰਤ੍ਵੇਨ ਕਿਂਕਿਂ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੈਃ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਕੇ ਕਿਹੜਾ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੋषਾਦਿਮੇ ਰਾਜਨ੍ਗੁਣਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਗੁਣ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕ ਔਗੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿषਾਦੋ ਜਾਯਤੇ ਭੂਯੋ ਗੁਣੈਰੇਤੈਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉੱਠਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।