ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਪਤਿਤਾ ਨष੍ਟਚੇਤਨਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਸਿੰਘਾਂ, ਬੱਘਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸੋऽਪਿ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸਮਾਕੁਲਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਂਤਾਰਸ੍ਯਾਂਤਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਪ੍ਰੇਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਹਯਮ੍ ੬.੧੭.
ਜੰਗਲ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਨृਪਤਿਸ੍ਤੇਨ ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਵਾਜਿਨਾ
ਫਿਰ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਂਦਿਸ਼ੀਕੇऽਨਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਸੁੰਨੇ ਪੈਂਡੇ ਵਿੱਚ ਬੇਮਕਸਦ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਸੋऽਪਿ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸਮਾਕੁਲਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥਾऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵਿਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਸ ਤ੍ਰੀਨ੍ਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ਸੁ ਦਾਰੁਣਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਡਰਾਉਣੇ ਭੂਤ ਵੇਖੇ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
"ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਇੰਨੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਾਲੇ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।"
ਵਿਦੂਰਥੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਹਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਤਿਪੀਡਿਤਃ
"ਮੈਂ ਵਿਦੂਰਥਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹਾਂ।"
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁ ਯੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਾਂਸਾਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍ ॥ ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਾਂਸਾਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਨਿਵਾ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਵਯਂ ਪ੍ਰੇਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਵਸਾਮੋऽਤ੍ਰ ਕਾਨਨੇ
"ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਭੂਤ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ।"
ਅਹਂ ਮਾਂਸਾਦਕੋਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਯਂ ਵਿਦੈਵਤਃ
"ਮੈਂ ਮਾਂਸਾਦਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਦੂਜਾ ਵਿਦੈਵਤਾ ਹੈ।"
ਕਿਮੇਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਯੂਯਂ ਸ੍ਵਨਾਮਕਾਃ
"ਇਹ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹੋ?"
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਂਸਾਦਃ ਕਰ੍ਮਨਾਮਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ॥ ਮਿਥਃ ਕृਤਾਨਿ ਸਂਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ । ੬.੧੮.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਛਾਣ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹਨ।'
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾऽਵਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਯਂ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜਾਤ੍ਯਾ ਵੈਦਿਸ਼ਾਖ੍ਯੇ ਪੁਰੇ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਜਾਤਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਅਤੇ ਵੈਦਿਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੀ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਪਰਦਾਰਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਅਸੀਂ ਨਾਸਤਿਕ, ਮਰਿਆਦਾ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰੁਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ।
ਜਿਹ੍ਵਾਲੌਲ੍ਯਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਮਯਾ ਭੁਕ੍ਤਂ ਸਦਾऽऽਮਿषਮ੍
ਜਿਹਵਾ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਾਸ ਖਾਦਾ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਵਾऽਗ੍ਰਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੂਜਾ ਖੜਾ ਹੈ,
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਜੋਨੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸਦੈਵਾऽਨੁष੍ਠਿਤਾऽਨੇਨ ਸੁਪਾਪੇਨ ਕृਤਘ੍ਨਤਾ
ਇਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ, ਯਾਨੀ ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ੀ, ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਆਹਾਰੇਣ ਨृਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।'
ਭੋਜ੍ਯਕਾਲੇ ਗृਹੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਅਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੌषਧੀਪ੍ਰਾਯਂ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੁਂਜਤਿ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਔਰਤਾਂ ਲੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਰਤਣ ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਭੂਪਾਲ ਵੇਂਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਵਿਨਾ ਨਰੈਃ ੬.੧੮.
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਘਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਾਨਂ ਵਾ ਪਰ੍ਵਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਦਿਨ ਦਾਨ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨੋਪਲੇਪਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਫਾਈ ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਗੋਬਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲੀਪਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਭਿਨ੍ਨਭਾਣ੍ਡਪਰਿਤ੍ਯਾਗੋ ਯਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਗृਹੇ
ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ,
ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਚ ਵਾ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜਾਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਹੀਨਾਂਗਾ ਹ੍ਯਧਿਕਾਂਗਾ ਵਾ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧੂਰੇ ਜਾਂ ਵੱਧ ਅੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ,