ਅਥਾਗਤ੍ਯ ਸ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਹ ਮਂਤ੍ਰਿਣਾ ੬.੧੪.
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਉਸੀ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਏਕਦਾ ਤਤ੍ਰ ਚਾऽऽਯਾਤਾ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਥੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਆਏ।
ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋऽਥ ਗਾਲਵਃ
ਯਾਜ੍ਯਵਲਕ੍ਯ, ਭਰਦਵਾਜ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਤੇ ਗਾਲਵ,
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਂਸਿਤਾऽऽਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਾਯਣਾਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਸਂਨਿਵਿष੍ਟੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਕਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੇਃ । ਪੁਰਤੋ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਚਰਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ, ਜੋ ਧਰਮਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਅਥ ਕ੍ਵਾऽਪਿ ਕਥਾਂਤੇ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕਰੋषਿ ਮਂਤ੍ਰਿਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁਰਸ੍ਯਾऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ੬.੧੪.
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸੁਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਂਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ ॥ ਤਥਾऽਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੀ ਹਨ।
ਆਦਰਸ੍ਤੇषੁ ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪੋ ऽਪਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਸ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚੋ ਭੂਪਃ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਰੀਡਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਲਜਜਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ,
ਤਥਾऽਪਿ ਹਿ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਹਿ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।
ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤਨ੍ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ—
ਯਥਾ ਨष੍ਟਃ ਪਸ਼ੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤਾ ਯਦ੍ਵਦਵੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ॥ ਯਥਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਜਾਤਾ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਸ੍ਯ ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਉਸਦਾ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਣ ਲਈ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਿਵੇਂ ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਜਾਤਿਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਯਥਾ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੀ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਉਸੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਆ ਗਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ੬.੧੪.
ਫਿਰ, ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਇਆ।
ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤੇ ਔਖੀ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਜਾਤੌ ਵੈਮਾਨਿਕੌ ਸੁਰੌ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੰਤਰੀ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਬਣ ਗਏ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯਾ ਨਿਖਿਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ—
ਕਿਂ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਂਡੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਃ ਕਿਂ ਵ੍ਰਤੈਰਪਿ
ਦਾਨਾਂ ਦਾ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ, ਯਗਿਆਂ ਦਾ ਜਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਯੋ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਪੂਰ੍ਣਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਅੱਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਯਗ, ਜਿਹੜੇ ਪੂਰੀ ਦੱਖਣਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਸਾਂਤਪਨਾਨਿ ਚ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤੇ ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਗੇ ਤਪ ਵੀ,
ਪ੍ਰਭਾਸਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੀ—
ਭੂਮਿਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਧਰ੍ਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਯਾਦਿਕਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਤੇ ਦਇਆ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਕੰਮ,
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੂਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤਾਃ
ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਕੰਮਲਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਸਨ।