ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਪਹਮ੍
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਨਿਵਾਸੇਨ ਭੂਯਾਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤਮਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਉਥੇ ਵਸਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਯੈਤਦਗ੍ਰ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਉੱਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਦਾ ਵਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ ੬.੧੩.
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਰਤਭੂਤ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ—
ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਮ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਯੌਵਨੇऽਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਭੂਪਾਲਃ ਕਿਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ?'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਜਾਤਾ ਵਾਣੀ ਗਗਨਗੋਚਰਾ ੬.੧੩.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਭੂਮਿਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਾਰ੍ਯਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਵਚੋ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦਾ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਛਾਯਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਿਕ੍ਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਦਾ, ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹਰ੍षਂ ਪਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਤਂ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੇ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਛਾਯਾ ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਾ ਸਦਾ ਹਿ ਸਾ
ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹੀ ਛਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੌਤ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੋ—
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰਰੂਪੇਣ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਾਂਤਿਕੇ
ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਜੂਬੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ—
ਨਿਸ਼੍ਚਲਤ੍ਵੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੋਹ੍ਯष੍ਟषष੍ਟਿषੁ ਮਧ੍ਯਮਃ
ਅਟੱਲਤਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਅਠਾਹਠ ਵਿੱਚ ਮੱਧਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤਤ੍ਪਾਵਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਿਹ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੬.੧੩.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਭ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਜਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਰਾ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਜਲਦੀ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਕੇ ਪਰੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸੁਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤਂਤਂ ਸ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਚ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮੁਕਤੀ ਦੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਛੇਤੀ ਤੇ ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਨਰਾ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੀਖਿਆ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਕਾਮਂ ਚ ਲੋਭਂ ਦ੍ਵੇषਂ ਭਯਂ ਰਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸਾ, ਇੱਛਾ, ਲਾਲਚ, ਵੈਰ, ਡਰ ਅਤੇ ਰਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੂਰ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਾਰੀ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਚਮਤਕਾਰਪੁਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਸਮਾਨੋऽਪਿ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਅਚਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,