ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵੇषਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਤਾਪਂ ਚੈਵ ਨੇष੍ਯਤਿ
ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਥਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਕਾਨ੍ਪਰਾਭਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕਈ ਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਂਸ਼ੋਚ੍ਛੇਦਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾ ਨੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਤਤ ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਬਭੂਵ ਫਲਾਹਾਰੋ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਜਲਾਹਾਰੋ ਜਾਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਹਿ ਸਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹੋਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਗਤੇ
ਜਦ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੰਗ ਲੋ।'
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਪਹਮ੍
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਨਿਵਾਸੇਨ ਭੂਯਾਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤਮਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਉਥੇ ਵਸਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਯੈਤਦਗ੍ਰ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਉੱਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਦਾ ਵਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ ੬.੧੩.
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਰਤਭੂਤ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ—
ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਮ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਯੌਵਨੇऽਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਭੂਪਾਲਃ ਕਿਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ?'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਜਾਤਾ ਵਾਣੀ ਗਗਨਗੋਚਰਾ ੬.੧੩.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਭੂਮਿਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਾਰ੍ਯਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਵਚੋ ਨृਪ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਰੋਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸਦਾ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਛਾਯਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਿਕ੍ਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਦਾ, ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹਰ੍षਂ ਪਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਤਂ ਭੁਵਿ
ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਤੇ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਛਾਯਾ ਤਾਦृਗ੍ਰੂਪਾ ਸਦਾ ਹਿ ਸਾ
ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹੀ ਛਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਵਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੌਤ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੋ—
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰਰੂਪੇਣ ਚਮਤ੍ਕਾਰਪੁਰਾਂਤਿਕੇ
ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਜੂਬੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ—