ਦਦੌ ਤੁ ਨਗਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਰਂਦਰਪੁਰੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ, ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪ੍ਰਵਾਲਵੈਡੂਰ੍ਯਰਤ੍ਨਹੇਮਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮੋਤੀ, ਮੂੰਗਾ, ਵੈਡੂਰੀਆ, ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਃ ਸ੍ਫਾਟਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮਹਲ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਸਨ।
ਕਾਂਚਨੈਃ ਸੁਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੋਨ੍ਨਤੈਰਮਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਉੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਣਿਸੋਪਾਨਸ਼ੋਭਾਭਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਭਿਃ ਸਮਂਤਤਃ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਪੌਂਡ ਸਨ; ਇਹ ਸਭ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਬਣ ਗਿਆ ਸਮਝਿਆ।
ਸ਼ਂਖਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਹੂਯ ਤਤਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਖਤੀਰਥ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਏਤਤ੍ਪੁਰਂ ਮਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ ॥ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਮ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮੈਂ ਬਣਾਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖਿਨੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ਯਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਭੂਮਿਪਃ । ਅਨ੍ਯੋऽਪਿ ਪਰਮਂ ਤੇਜਃ ਸ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਖੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾ ਪਾਵੇਗਾ।
ਅਜੇਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸ੍ਫੀ ਤਿਸਂਯੁਤਃ ੬.੧੨.
ਉਹ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸੁਭृਤ੍ਯਾਢ੍ਯੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੂ ਰੋਗਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵੇषਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਂਤਾਪਂ ਚੈਵ ਨੇष੍ਯਤਿ
ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਥਾ ਦੁਃਖਾਨਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਕਾਨ੍ਪਰਾਭਵਾਨ੍
ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਕਈ ਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਂਸ਼ੋਚ੍ਛੇਦਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਸ ਭੂਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾ ਨੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ—
ਤਤ ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਬਭੂਵ ਫਲਾਹਾਰੋ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਨृਪਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੇਵਲ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਜਲਾਹਾਰੋ ਜਾਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਹਿ ਸਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹੋਰ ਸੌ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਗਤੇ
ਜਦ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੰਗ ਲੋ।'
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਪਹਮ੍
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਨਿਵਾਸੇਨ ਭੂਯਾਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤਮਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਉਥੇ ਵਸਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਯੈਤਦਗ੍ਰ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਉੱਤਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਦਾ ਵਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ ੬.੧੩.
ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਚਲੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਮਾਮਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਰਤਭੂਤ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ—
ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਮ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਯੌਵਨੇऽਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।