ਛਿਨ੍ਨਹਸ੍ਤੋऽਪਿ ਸ਼ਂਖਸ੍ਤੁ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੱਥ ਵੱਢ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਖਾ ਨੇ ਬੜੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨ ਚਿਤ੍
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਰਂ ਗृਹਾਣ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨਸਾ ਸਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਮੇ ਤਾਦृਸ਼ੌ ਹਸ੍ਤੌ ਭੂਯੋऽਪਿ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਮੁੜ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਥੇਦਂ ਮਮ ਨਾਮਾਂਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਤੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਹੀਨਾਂਗੋ ਵਾਧਿਕਾਂਗੋ ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਕੋਈ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਵੱਧ ਅੰਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ,
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਹਿਨਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਹੀਨਾਂਗੋ ਵਾਧਿਕਾਂਗੋ ਵਾ ਯੋऽਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂਗਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਈ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਕਾਮੋ ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਸੁਰੂਪਤਾਮ੍ 6.11.
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ,
ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਜੇ ਇੱਥੇ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਅਦ੍ਯੈਵ ਵਿਪ੍ਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਤ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਅੱਜ ਹੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਨਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਜ੍ਜਾਤੌ ਹਸ੍ਤੌ ਤਸ੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਉਸੇ ਪਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਦ੍ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜਾਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਸਂਸ੍ਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਜਦ ਚਿਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਚੌਦਵੀ ਰਾਤ ਆ ਜਾਵੇ,
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੂਪਂ ਸਮਾਦਾਯ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 6.11.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ।
ਤਤਃ ਸ ਮਨਸਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁष੍ਠਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਃ । ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਃ ਸਲਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਹਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਦੇਸ਼ਂ ਚ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਦਿ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਇਹ ਰਾਜ, ਇਹ ਦੇਸ਼, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ—
ਮਮੈਵਾਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬृਹਤ੍ਤਰਾਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਵਧੇਰੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਊਚੁਃ ਨ ਵਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
'ਕਦੇ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।'
ਸਾ ਭੂਯੋਪਿ ਹृਤਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰੈਃ 6.11.
'ਪਰ ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਤਾਕਤਵਰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਲੈ ਲਈ।'
ਤਪਸ੍ਥਿਤੋऽਪਿ ਕਾਰ੍ਯੇऽਤ੍ਰ ਨ ਭੀਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਥਂਚਨ
'ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।'