ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ—
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਂਖਾਖ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੰਖ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਲਿਖਿਤਸ੍ਯਾऽऽਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਲਿਖਿਤਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਲਿਖਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਿਖਿਤਾ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭੂਰੀਣਿ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੱਕੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਖਾਏ।
ਸ ਗृਹੀਤਫਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੋਪਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਫਲ ਫੜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਦਤ੍ਤਾਨਿ ਮਯਾ ਪਾਪ ਫਲਾਨਿ ਹृਤਵਾਨਸਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਫਲ ਚੁਰ ਲਏ, ਪਾਪੀ।
ਫਲਾਨਿ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਨਿ ਵਿਜਨੇऽਤ੍ਰ ਤਵਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਸ ਸੁੰਨੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਫਲ ਲੈ ਲਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਮੇ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਚੌਰ੍ਯਸਂਭਵਮ੍ ॥। ਇਹ ਲੋਕਃ ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇਨ ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਖਾਵਹਃ ॥ 6.11.
ਇਸ ਲਈ, ਚੋਰੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇ।
ਤਤਃ ਸ ਹਸ੍ਤਮਾਦਾਯ ਹਸ੍ਤੇ ਸ਼ਂਖਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਖਾ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਛਿਨ੍ਨਹਸ੍ਤੋऽਪਿ ਸ਼ਂਖਸ੍ਤੁ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੱਥ ਵੱਢ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਖਾ ਨੇ ਬੜੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੇਨ ਕੇਨ ਚਿਤ੍
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਰਂ ਗृਹਾਣ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨਸਾ ਸਮਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਮੇ ਤਾਦृਸ਼ੌ ਹਸ੍ਤੌ ਭੂਯੋऽਪਿ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਮੁੜ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਥੇਦਂ ਮਮ ਨਾਮਾਂਕਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ
ਤੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਹੀਨਾਂਗੋ ਵਾਧਿਕਾਂਗੋ ਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਕੋਈ ਅੰਗ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਵੱਧ ਅੰਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੋਗੀ ਹੋਵੇ,
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਹਿਨਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਹੀਨਾਂਗੋ ਵਾਧਿਕਾਂਗੋ ਵਾ ਯੋऽਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਾਂਗਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਈ ਅੰਗ ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਕਾਮੋ ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਃ ਸੁਰੂਪਤਾਮ੍ 6.11.
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ,
ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਜੇ ਇੱਥੇ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਅਦ੍ਯੈਵ ਵਿਪ੍ਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਤ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਅੱਜ ਹੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਨਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਜ੍ਜਾਤੌ ਹਸ੍ਤੌ ਤਸ੍ਯ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਉਸੇ ਪਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਦ੍ਧਰਣੀਪृष੍ਠੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜਾਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾਸਂਸ੍ਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਜਦ ਚਿਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਚੌਦਵੀ ਰਾਤ ਆ ਜਾਵੇ,
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭੂਪਂ ਸਮਾਦਾਯ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 6.11.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ।
ਤਤਃ ਸ ਮਨਸਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਕੁष੍ਠਵ੍ਯਾਧਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਟ ਰੋਗ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।