ਤਤਃ ਸਂਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਪੂਰਣਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੇਜ੍ਯਃਸ੍ਵਯ ਮੇਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਨੇ ਖੁਦ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਸ੍ਤਿ ਪਰ੍ਵਤਮੁਖ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤੋ ਹਿਮਾਲਯਃ
ਇੱਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਹਿਮਾਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮੈਨਾਕਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਨਂਦਿਵਰ੍ਧਨਃ ੬.੯.
ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਿਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਹੈ।
ਸ ਮੈਨਾਕਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇ ਭਯਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨਾਕਾ, ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਤੇਰੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਂਦਿਵਰ੍ਧਨ ਇਤ੍ਯੇष ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਦੂਜਾ ਪਹਾੜ ਵਜੋਂ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਿਮਾਚਲਸਮਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਚ ਸਨ੍ਮੁਨੇਃ
ਹਿਮਾਚਲ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ,
ਤृਤੀਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਤਸ਼ृਂਗਃ ਸ੍ਮृਤੋऽਤ੍ਰ ਯਃ
ਤੀਜਾ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਰਕਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਵੀ ਖੜਾ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪੂਰਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਬਿਲੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪ
ਹੇ ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਬਿਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਪੂਜ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ
ਦੇਵ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨੇ
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਾ ਦੇਵਂ ਪਾਤਾਲੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਜਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਕੇਚਿਦਪਿ ਪਾਪਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਮਿਮਂ ਤਤ੍ਰ ਰਕ੍ਤਸ਼ृਂਗਂ ਹਿਮਾਲਯ ੬.੯.
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰਕਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਤਿਥ੍ਯਂ ਗृਹਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤ
ਪਹਾੜ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸੋऽਪ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਪਮ੍
ਉਸ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਛ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਕਣ੍ਟਕਿਨੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਃ ਫਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਸਖਤ ਹਨ ਤੇ ਫਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ।
ਨ ਸਿਦ੍ਧਾ ਨ ਚ ਗਂਧਰ੍ਵਾ ਨ ਦੇਵਾ ਨ ਚ ਕਿਂਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਨਾ ਸਿੱਧ ਹਨ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਕਿੰਨਰ।
ਤਥਾ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਸ਼ੀਲਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾ ਮਮ ਨਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਾਵਪਿ ਕਰ੍ਤਿਤੌ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਂਚਿਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਉਪਾਯਂ ਤਤ੍ਕृਤੇ ਪਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸੁਸ਼ੁਭਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਤਵਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ॥ ੬.੯.
ਉਥੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੁੱਖ ਉੱਗਣਗੇ।
ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।
ਅਤ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਯਸ੍ਤਵ ਪਰ੍ਵਤ ਨਂਦਨ
ਪਹਾੜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਰੀ ਇਹ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਤਥਾ ਯੇ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾਨੋऽਪਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਥੇ ਭੂਮਿ ਉੱਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਦ੍ਰੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਗਾਤ੍ਮਜ
ਨਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਚੱਲ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਸਹਸਾਗਤ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਗਬਿਲੇ ਗਤਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਅਜਗਰ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਮਗ੍ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਾਸਾਗ੍ਰਂ ਯਾਵਦੇਵ ਹਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਗੁਲ੍ਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣੈ ਰਮ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਿਨਿषੇਵਿਤੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਨੱਕ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਰੁੱਖਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਲਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਹਣੇ ਪੰਛੀ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।