ਅਥੋਵਾਚ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਫਿਰ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਯਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤਤ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਃ ਸੁਦੂਰੇਣ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪਾਪਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੋਗੇ।
ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਾਨਿ ਚ ੬.੮.
ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਿਤਾਮਹਮੁਖਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਕਿਮਿਦਂ ਗਮ੍ਯਤੇ ਸੁਰਾਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਆਗੂਈ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਮਮ ਵਜ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਃ
ਕੀ ਉਹ ਦਾਨਵ ਮੇਰੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਗਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਪਾਪੋ ਨ ਭਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪਰਂ ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਜ੍ਜਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਗਰ੍ਹਿਤਾ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨ ਸਂਜਾਤਾ ਮਮ ਹਤ੍ਯਾਧੁਨਾ ਕਥਮ੍
ਇਸ ਮਾਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਇਆ—ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨ ਜਾਤਂ ਨ ਪਾਤਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਏष ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਢ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਛਲੇਨ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਜਣੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੱਖਰੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਵਾਚ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰ ਸ੍ਵਂ ਕਾਯਂ ਪਾਪਸਂਯੁਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਯਾ ਯਾਤਿ ਦ੍ਰੁਤਂ ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ੬.੮.
ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਪਾਪ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਦਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਤਯਾ ਵਿਨਾ ਨ ਤੇ ਪਾਪਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬਭ੍ਰਾਮ ਸਕਲਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਿਆ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸੁਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੇषੁ ਨਦੀਨਦਯੁਤੇषੁ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਲੇ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹਂ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪਤਾਮਿ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਂਗਾਦ੍ਵਿषਂ ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਿ ਕਿਮ੍
ਕੀ ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਲਵਾਂ?
ਏਵਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨੋ ਗਿਰਿਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵਾਸਵਃ ॥ ਯਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਰਣੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਮਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਵਦ੍ਦੇਵੋਤ੍ਥਿਤਾ ਵਾਣੀ ਗਗਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾਈ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਯੁਗਾष੍ਟਕਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਅਠ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਾਵਨੀਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ੬.੮.
ਜੋ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਰ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਜੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ
ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਹਰਾ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਯੇਨ ਨਾਗਾ ਧਰਾਪृष੍ਠੇ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਚ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਾਤਾਲਗਂਗਾਯਾਂ ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸੱਪ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਪਰ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਪਾਤਾਲ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਤਤਃ ਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਜਗਾਮ ਸਤ੍ਵਰਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਨਾਗਬਿਲਃ ਸ ਚ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਗੁਫਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪਾਤਾਲਂ ਗਂਗਾਤੋਯਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਫਿਰ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਜ੍ਜਾਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਮਲਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸੇ ਪਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾਃ ਸੁਰਾਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮੇਧ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਏਤਨ੍ਨਾਗ ਬਿਲਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪੁਨਃ ਪੂਰਯ ਪਾਂਸੁਭਿਃ
ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਇਸ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਗੁਫਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ।