ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਸ਼ੁ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਥੀਨਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਕੋਲ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਅਰਜ਼ ਕਰ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਸਨ੍ਮੁਨਿਃ ੬.੮.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਵਿਨਯਾਵਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਦਧੀਚਿਰੁਵਾਚ ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕृਤ੍ਯਂ ਚਾਸ਼ੁ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ? ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸ ਵਧ੍ਯੋ ਨਹਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਰਪੁष੍ਟਿਤਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੋऽਸ੍ਥਿਸਂਭਵਵਜ੍ਰਸ੍ਯ ਵਧ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰਿਃ
ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਥੀਨਿ ਯਚ੍ਛ ਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ।
ਕੁਰੁ ਕृਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਦਧੀਚਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚਿ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਸ੍ਥੀਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਗਏ।
ਅਥ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਦਾਦਾਯ ਨੈਮਿषਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਥਿਤਂ ਵृਤ੍ਰਂ ਦੂਰਸ੍ਥਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ ੬.੮.
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਵਜਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਸਮ ਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਵੀ ਵਜਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਪਿ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਇੰਦਰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਹਤਂ ਵृਤ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਘਾਤੇਨ ਤੇਨ ਤਮ੍
ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਵ੍ਰਿਤਰ ਵਜਰ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਾਃ । ਸੂਤ੍ਰਂ ਵਿਨਿਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਭਯਾਨ੍ਨष੍ਟਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾਗਰਪਰ੍ਵਤੇ । ਅਨ੍ਵਿष੍ਯ ਚਿਰਕਾਲੇਨ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਂ ਤਤਃ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਗੁਮ ਹੋ ਗਿਆ; ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਖੋਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਔਖਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਮਿਲਿਆ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਾਂਚਕ੍ਰੁਃ ਸਮਾਸੀਨਂ ਵਿषਮੇ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਔਖੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਗਾਤ੍ਰਦੁਰ੍ਗਂਧਿਤਾਸਂਗੈਃ ਪੂਰਯਨ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਮੰਦ ਬੂ ਸਾਰੀ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਥੋਵਾਚ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਫਿਰ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਯਂ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤਤ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਃ ਸੁਦੂਰੇਣ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪਾਪਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਇਹ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੋਗੇ।
ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਨ੍ਵਿਤਾਨਿ ਚ ੬.੮.
ਸਾਰੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪਿਤਾਮਹਮੁਖਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸੁਰਾਧਿਪਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਕਿਮਿਦਂ ਗਮ੍ਯਤੇ ਸੁਰਾਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਆਗੂਈ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ ਨਿਹਤਸ੍ਤੇਨ ਮਮ ਵਜ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਃ
ਕੀ ਉਹ ਦਾਨਵ ਮੇਰੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਗਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਪਾਪੋ ਨ ਭਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਮੰਦ ਬੰਦਾ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪਰਂ ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਜ੍ਜਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਗਰ੍ਹਿਤਾ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨ ਸਂਜਾਤਾ ਮਮ ਹਤ੍ਯਾਧੁਨਾ ਕਥਮ੍
ਇਸ ਮਾਰ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਇਆ—ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨ ਜਾਤਂ ਨ ਪਾਤਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ; ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਏष ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਾਢ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਛਲੇਨ ਨਿਹਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਸਂਯੁਤਃ
ਇਹ ਜਣੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਵੱਖਰੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।