ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਂਤੋ ਮਹਾਨ੍ਕਾਲੋ ਭ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ॥੬.੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਪਾਪੇਨ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇਨ ਸ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਏਵਂਵਿਧੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤੋਪਿ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍॥੬.੪.
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਉਹ ਇੰਨੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ, ਨਾ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃ ਸੋऽਰ੍ਬੁਦਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤ੍ਰਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਾਪਘ੍ਨਮਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਯਾਵਦਾਯਤਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਾਵਤ੍ਤੇਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨਾਮਮਾਰ੍ਕਂਡੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ॥੬.੪.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਥ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਜਗਤ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕੋऽਯਂ ਤਵਾਨੁਗੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਂਤ੍ਯਜਾਕृਤਿਃ। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਮਮ ਸਨ੍ਮੁਨੇ॥੬.੪.
ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਚੰਡਾਲ ਵਰਗੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ? ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਏष ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸੁਤੈਰ੍ਨੀਤਸ਼੍ਚਂਡਾਲਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੋਪਤਃ॥੬.੪.
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਸਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਮਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਂ ਮਹੀਮ੍। ਪ੍ਰਭ੍ਰਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਾਵਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੁਪੇष੍ਯਸਿ॥੬.੪.
ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਂ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਭ੍ਰਾਂਤੋऽਹਂ ਭੂਤਲੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਨਚੈष ਮੇਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤੋਸ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍॥੬.੪.
ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂ ਮਹੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ। ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਡੂੰਘੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮਾ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮੁਪਹਾਸਪਦਂ ਗਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਰਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਤ੍ਯਮੇਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍॥੬.੪.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਵਸੀਸ਼ਟ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਤੋੜਾਂ; ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਦਿਲੋਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ। ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਚਨਂ ਮਮ। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਮਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਤ੍ਰਚਿਦ੍ਵ੍ਰਜ॥੬.੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਾ ਜਾ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਦੇਸ਼ੇ ਚਾਨਰ੍ਤਸਂਜ੍ਞਕੇ॥੬.੪.
ਇਸ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਅਨਰਤ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਹਾਟਕੇਨ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਪਾਤਾਲੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍॥੬.੪.
ਉਥੇ, ਹਾਟਕ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਪਾਤਾਲਜਾਹ੍ਨਵੀਤੋਯਂ ਯਤ੍ਰੈਵਾਸ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਉਦ੍ਧृਤੇ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਲਿਂਗੇ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਂ ਰਸਾਤਲਾਤ੍॥੬.੪.
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਜਾਹਨਵੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਕੱਢਣ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਤਾਲਂ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ। ਕਰੋਤੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੋਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ॥੬.੪.
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤੁ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਂਡਾਲਤ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਉਹ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਮਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਂ ਹृਦਯਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਤੋਨ੍ਯਦਪਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੪.
ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਹੀ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਹਿ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਨਾ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਗਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰੁਤਂ ਤਤਃ॥੬.੪.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਾਤਾਲੇ ਦੇਵਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ॥੬.੪.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋਥ ਰਾਜਾ ਸ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇਨ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬਭੂਵਾਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ॥੬.੪.
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਣਤਂ ਗਤਕਲ੍ਮषਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤੋਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਰਾਜੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੁਣ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਂ ਤੇਜੋ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਂ ਤਪਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜਸ੍ਵ ਸਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤਾ॥੬.੪.
'ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਤੇਜ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਤਪ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨਾ ਕਰ।'
ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਮ੍॥੬.੪.
'ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਪਾਵੇਂਗਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਮਖਾਂਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਦ੍ਯੋ ਯੇਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਤੇ ਮਖੇ। ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰੈਵ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਯਜ੍ਞਸਮੁਦ੍ਭਵਾਨ੍। ਆਨਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਚ੍ਚ ਯਾਵਦਾਗਮਨਂ ਮਮ॥੬.੪.
'ਤੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਯਜਨ ਲਈ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸਮਾਨ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰੱਖ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸੋऽਪ੍ਯਾਹ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ,' ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਨਮ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਭੂਪਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ। ਮਾਨੁषੇਣ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਪਦਮ੍॥੬.੪.
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ, ਪਿਤਾਮਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਪਿਤਾਮਹ। ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਿਵਵਿष੍ਣੁਪੁਰਃਸਰੈਃ॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆ ਜਾ।
ਪ੍ਰਗृਹਾਣ ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨ ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਸਸ਼ਰੀਰੋ ਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਯੇਨਾਸੌ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ॥੬.੪.
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਭਾਗ ਲੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਨ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃਸ੍ਵੇਨ ਕਾਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ। ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਾਂਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੈਵਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮਾਮ੍॥੬.੪.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਯਜਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ; ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਨਾ ਆਖ।