ਸੋऽਹਂ ਸ਼ਰਣਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਜਗਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਨ੍ਯਾ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਗਤਿਃ ਪਰਾ॥੬.੪.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲੀ ਆਸ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਯਾਜ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਤ੍ਕਸ੍ਮਾਦੀਦृਸ਼ੇ ਪਾਪੇ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਨਿਯੋਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪਾ ਦਿੱਤਾ?
ਕੋऽਪਰਾਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤੇषਾਂ ਕृਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਾਣਦ੍ਰੋਹਃ ਕृਤਃ ਕਿਂ ਵਾ ਦਾਰਧਰ੍षਣਸਂਭਵਃ॥੬.੪.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਬਦਸਲੂਕੀ ਕੀਤੀ?
ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰੁਵਾਚ। ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਮਯਾ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਯਜ੍ਞੋ ਵਸਿष੍ਠਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍॥੬.੪.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਨ ਸ ਯਜ੍ਞੋऽਸ੍ਤਿ ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਗਮ੍ਯਤੇ। ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਾਂਤਰਂ ਨृਪ॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਯਜਨ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹੀ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਦਿ ਮਾਂ ਨ ਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨੇਨ ਕਾਯੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਭਾਵਤਃ॥੬.੪.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੋਰ ਗੁਰੂ ਲੱਭਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਤਦਨ੍ਯਂ ਗੁਰੁਮੇਵਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਹਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ॥੬.੪.
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਰਿਸੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿष੍ਠੁਰਾਨ੍। ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਥ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਰੁੱਖੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤੈਃ ਸ਼ਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਨੀਤਸ਼੍ਚੇਮਾਂ ਦਸ਼ਾਂ ਪਾਪਾਂ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਇਸ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਾਦਿਹਰਾਗਤਃ(?)। ਆਸ਼ਾਂ ਗਰੀਯਸੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੂਰੋਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ।
ਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤੇ ਮੁਨੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਦੁਃਖਿਤਸ੍ਯ ਮਮਾਧੁਨਾ॥੬.੪.
ਮੁਨਿਵਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਕਰੋ ਜੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਪਰ੍ਧਯੋਵਾਚ ਮੁਨਿਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੪.
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਗਚ੍ਛਸਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯੇਨ ਇष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍॥੬.੪.
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਐਸਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਵਿਹਿਤੋ ਭੂਪ ਵਾਸਿष੍ਠੈਰਂਤ੍ਯਜਸ੍ਤੁ ਤੈਃ। ਮਯਾ ਭੂਯੋऽਪਿ ਭੂਪਾਲਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥੬.੪.
ਰਾਜਨ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਭੂਪਾਲ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੁਨਃ॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਚਲੋ। ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਾਤਕਂ ਯਚ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ॥੬.੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ ਤੇ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਐਸਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਏਵਂ ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮਥਾਵ੍ਰਜਤ੍॥੬.੪.
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਲੈ ਕੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਕੁਰੁਜਾਂਗਲੇ। ਪृਥੂਦਕੇ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षੇ ਨੈਮਿषੇ ਪੁष੍ਕਰਤ੍ਰਯੇ॥੬.੪.
ਉਹ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕੁਰੁਜਾਂਗਲ, ਪਥੂਦਕ, ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼, ਨੈਮੀਸ਼ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਤੇ ਗਏ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਕੇਦਾਰੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਨਦੇ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮੇऽਚਲੇਸ਼੍ਵਰੇ॥੬.੪.
ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੇਦਾਰ, ਸ਼ਰਾਵਣ ਨਦੀ, ਚਿਤਰਕੂਟ, ਗੋਕਰਨ, ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਤੇ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਗਏ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਰਾਜ੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਦृषਦ੍ਵਤਿ ਨਦੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਅਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ॥੬.੪.
ਉਹ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ, ਜੋ ਸੁਰਾਜਯਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਏ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਂਤੋ ਮਹਾਨ੍ਕਾਲੋ ਭ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ॥੬.੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਪਾਪੇਨ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇਨ ਸ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਏਵਂਵਿਧੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤੋਪਿ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍॥੬.੪.
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਉਹ ਇੰਨੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ, ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ, ਨਾ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ।
ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤਃ ਸੋऽਰ੍ਬੁਦਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤ੍ਰਾਰੁਹ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਾਪਘ੍ਨਮਚਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਯਾਵਦਾਯਤਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਾਵਤ੍ਤੇਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨਾਮਮਾਰ੍ਕਂਡੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ॥੬.੪.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰੋਵਾਚਾਥ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਜਗਤ ਦੇ ਮਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕੋऽਯਂ ਤਵਾਨੁਗੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਂਤ੍ਯਜਾਕृਤਿਃ। ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਮਮ ਸਨ੍ਮੁਨੇ॥੬.੪.
ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਚੰਡਾਲ ਵਰਗੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ? ਹੇ ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਏष ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸੁਤੈਰ੍ਨੀਤਸ਼੍ਚਂਡਾਲਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੋਪਤਃ॥੬.੪.
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਸਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਮਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਂ ਮਹੀਮ੍। ਪ੍ਰਭ੍ਰਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਾਵਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੁਪੇष੍ਯਸਿ॥੬.੪.
ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਂ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਭ੍ਰਾਂਤੋऽਹਂ ਭੂਤਲੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ। ਨਚੈष ਮੇਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਂਤੋਸ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍॥੬.੪.
ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂ ਮਹੀਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ। ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਡੂੰਘੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।