ਕ੍ਰੀਡਂਤਿ ਨਕੁਲਾਃ ਸਰ੍ਪੈਰੂਲੂਕਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਯਸੈਃ। ਮੂषਕੈਰ੍ਵृषਦਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵੀਪਿਨੋ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮृਗੈਃ॥੬.੪.
ਉਥੇ ਨਕੁਲ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਲੂ ਕਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਚੂਹੇ ਵਣ-ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੀਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਦੀਤੀਰੇ ਸ ਤਪਸ੍ਵਿਗਣਾਵृਤਮ੍। ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਂ ਦਾਂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਤਪੋਨਿਧਿਨਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸੀ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ, ਪਾਠ ਤੇ ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਸਾ ਤਪਸਾਤੀਵ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਨਲਮ੍। ਚੀਰਵਲ੍ਕਲਸਂਵੀਤਂ ਸ਼ਾਲਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਛਾਲਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਿਆ ਸੀ।
ਅਥ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੂਰਸ੍ਥੋऽਪਿ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮ੍। ਅष੍ਟਾਂਗੇਨ ਪ੍ਰਣਾਮੇਨ ਸ੍ਵਨਾਮ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਯਨ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਆਇਆ, ਉਸ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਅੱਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਦੱਸਿਆ।
ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਤਚ੍ਛਿष੍ਯਾਨ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਥਾਕ੍ਰਮਂ ਯਥਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ॥੬.੪.
ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਥੇ ਹੋਰ ਜੋ ਚੇਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਧੂਲਿਧੂਸਰਿਤਾਂਗਂ ਤਂ ਤੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਚਂਡਾਲ ਇਤਿ ਮਨ੍ਵਾਨਾਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨੈਰ੍ਗਾਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ॥੬.੪.
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਸਨ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮਾਸੁਰੇਵਾਥ ਵਚਨੈਃ ਪਰੁषਾਕ੍ਸ਼ਰੈਃ। ਧਿਕ੍ਛਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਯਾਹਿਯਾਹੀਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍॥੬.੪.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌੜੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ 'ਧਿੱਖ' ਆਖਿਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਚਲ ਜਾ, ਚਲ ਜਾ' ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਪੇਹ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੋਤ੍ਤਮੇ। ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਸਾਧੂਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭੇ॥੬.੪.
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਪਾਪੀ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਾਵਨ੍ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਪਸਸ੍ਤਵ। ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਪਂ ਕਰੋਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਮਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਇੱਥੋਂ ਚਲ ਜਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਕੋਈ ਤਪੱਸਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੀ ਖਤਮ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰੁਵਾਚ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰ੍ਨਾਮ ਭੂਪੋऽਹਂ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ। ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਚੰਡਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਸੋऽਹਂ ਸ਼ਰਣਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਜਗਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਨ੍ਯਾ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਗਤਿਃ ਪਰਾ॥੬.੪.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲੀ ਆਸ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਯਾਜ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਤ੍ਕਸ੍ਮਾਦੀਦृਸ਼ੇ ਪਾਪੇ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਨਿਯੋਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਐਸੇ ਪਾਪੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪਾ ਦਿੱਤਾ?
ਕੋऽਪਰਾਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤੇषਾਂ ਕृਤਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਾਣਦ੍ਰੋਹਃ ਕृਤਃ ਕਿਂ ਵਾ ਦਾਰਧਰ੍षਣਸਂਭਵਃ॥੬.੪.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਦੋਸ਼ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਬਦਸਲੂਕੀ ਕੀਤੀ?
ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਰੁਵਾਚ। ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਮਯਾ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਯਜ੍ਞੋ ਵਸਿष੍ਠਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍॥੬.੪.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਨ ਸ ਯਜ੍ਞੋऽਸ੍ਤਿ ਯੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਗਮ੍ਯਤੇ। ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਾਂਤਰਂ ਨृਪ॥੬.੪.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਯਜਨ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹੀ ਸਰੀਰ ਲੈ ਕੇ ਸਵਰਗ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਦਿ ਮਾਂ ਨ ਨਯਿष੍ਯਤਿ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨੇਨ ਕਾਯੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਭਾਵਤਃ॥੬.੪.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੋਰ ਗੁਰੂ ਲੱਭਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਤਦਨ੍ਯਂ ਗੁਰੁਮੇਵਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾਹਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ॥੬.੪.
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਰਿਸੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿष੍ਠੁਰਾਨ੍। ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਥ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਰੁੱਖੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੈਃ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤੈਃ ਸ਼ਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ। ਨੀਤਸ਼੍ਚੇਮਾਂ ਦਸ਼ਾਂ ਪਾਪਾਂ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵੇ ਨਿਯੋਜਿਤਃ॥੬.੪.
ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਇਸ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਾਦਿਹਰਾਗਤਃ(?)। ਆਸ਼ਾਂ ਗਰੀਯਸੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਦੂਰੋਂ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਆਸ ਰੱਖ ਕੇ।
ਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤੇ ਮੁਨੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਂ ਦੁਃਖਿਤਸ੍ਯ ਮਮਾਧੁਨਾ॥੬.੪.
ਮੁਨਿਵਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਕਰੋ ਜੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਪਰ੍ਧਯੋਵਾਚ ਮੁਨਿਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੪.
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਯਜ੍ਞੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਗਚ੍ਛਸਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯੇਨ ਇष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍॥੬.੪.
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਐਸਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਵਿਹਿਤੋ ਭੂਪ ਵਾਸਿष੍ਠੈਰਂਤ੍ਯਜਸ੍ਤੁ ਤੈਃ। ਮਯਾ ਭੂਯੋऽਪਿ ਭੂਪਾਲਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ॥੬.੪.
ਰਾਜਨ, ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਗਚ੍ਛ ਭੂਪਾਲ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੁਨਃ॥੬.੪.
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਚਲੋ। ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਚਂਡਾਲਤ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਾਤਕਂ ਯਚ੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਨ੍ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ॥੬.੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ ਤੇ ਚੰਡਾਲਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਐਸਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਏਵਂ ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰੋ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮਥਾਵ੍ਰਜਤ੍॥੬.੪.
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਲੈ ਕੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਕੁਰੁਜਾਂਗਲੇ। ਪृਥੂਦਕੇ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षੇ ਨੈਮਿषੇ ਪੁष੍ਕਰਤ੍ਰਯੇ॥੬.੪.
ਉਹ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਕੁਰੁਜਾਂਗਲ, ਪਥੂਦਕ, ਗਯਾ ਸ਼ੀਰਸ਼, ਨੈਮੀਸ਼ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੁਸ਼ਕਰਾਂ ਤੇ ਗਏ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਕੇਦਾਰੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਨਦੇ। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮੇऽਚਲੇਸ਼੍ਵਰੇ॥੬.੪.
ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਕੇਦਾਰ, ਸ਼ਰਾਵਣ ਨਦੀ, ਚਿਤਰਕੂਟ, ਗੋਕਰਨ, ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਤੇ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਗਏ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਰਾਜ੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਦृषਦ੍ਵਤਿ ਨਦੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਅਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ॥੬.੪.
ਉਹ ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ, ਜੋ ਸੁਰਾਜਯਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਏ।