ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਸੁਪਾਪ੍ਮਾਨਮਨੁਗਚ੍ਛਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ?
ਕਿਂ ਰੂਪੇਣ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਾ ਪਤ੍ਯਾ ਨਿਜੇਨ ਚ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਵਿਰੂਪੋ ਵਾ ਸੁਰੂਪੋ ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵਾ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਉਹ醜 ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਹਣਾ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ—
ਬਾਲਕੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਜੀਵਾਪਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਂ ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲਂ ਤੁ ਵਿਮਾਨਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਅਥ ਤੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਯਦਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇਥੇ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਤਦੇਵ ਮਮਾਭੀष੍ਟਂ ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ।
ਤਵ ਨਾਮਾਨ੍ਵਿਤਂ ਜਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵੈ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੀ ਹੈ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਠਾ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ 7.3.16.
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਪਂਗੁਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਗੜੇ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਂਗੁਨਾਮਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇऽਭਵਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਚਯਵਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪੰਗੁ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਗृਹਕृਤ੍ਯਨਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸਾਵੇਕਦਾ ਬਾਨ੍ਧਵੈਰ੍ਨृਪ
ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ।
ਅਥਾਸੌ ਤੈਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਗਤ੍ਵਾਰ੍ਬੁਦਮਥਾਚਲਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪਰੋ ਜਾਤੋ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਜੀਉਣ ਲੱਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਦੇਵ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਪਂਗੁਭਾਵੋऽਤ੍ਰ ਮੇ ਯਾਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਲੰਗੜਾਪਣ ਇਥੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਵਾਸ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਚਾਤ੍ਰ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ 7.3.17.
ਤੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜਰੀ ਇਥੇ ਰਹੇ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਂ ਮੇ ਭਵੇਤ੍ਤਥਾ
ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਇਥੇ ਹੋਵੇ।